کتاب تعمید روح برادر کیوان رجبی ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب تعمید روح ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب تعمید روح

 

تعمید روح‌القدس

«آمین آمین به تو می‌گویم اگر کسی از سر نو مولود نشود، ملکوت خدا را نمی‌تواند دید.»
( یوحنا ۳ : ۳ )

مقدمه:

عزیزان خداوند یکی از دلایلی که سبب شد تا این مکتوب را به نگارش درآورم این بود که در خصوص این موضوع مهم در میان برادران کذبه‌ی برانهامیستی نگرشی متفاوتی وجود دارد. لذا بر آن شدم که مکتوبی را به انجام برسانم تا برخی از شبهات موجود را کنار بگذاریم.

در ابتدا به برداشت تعالیم برادران کذبه‌ی برانهامیستی خواهیم پرداخت و با مکتوبات کلام برایتان ثابت خواهیم نمود که اگر هر ایماندارای در زیر تعالیم این تشکیلات قرار بگیرد به هیچ وجه پری از روح‌القدس را تجربه نخواهد نمود.

در طول سالها در خدمت در کنار ایشان متوجه گشتم که هیچ عطیه‌ی خاصی در خادمین رسمی و اسمی آن تشکیلات وجود ندارد. کافی است برای اثبات گفته‌هایم اگر این مکتوب را مطالعه می‌نمایید از ایشان پرسش نمایید که نشان تعمید روح‌القدس شما چیست و چه تجربه‌ایی از این پری داشته‌اید؟

خواهید دید که اگر هم یک عطیه‌ای وجود داشته است مرتبط به سالهای قبل از تشکیل این سازمان بوده و هیچ ربطی برای امروز ایشان نداشته و نخواهد داشت. چون آن چه را که به چشمان خود دیده و به گوشهای خود شنیده به مانند یوحنای رسول شما را اعلام می‌نماییم که سرکردگان اصلی این تشکلات هیچ عطایایی را نداشته و هیچ قوتی از جانب روح‌القدس بر ایشان نبوده و برای ادعای خدمتی خود هیچ فراخواندگی از جانب خدای حی ندارند.

بر ما است که اگر برای خدمت فرا خوانده شده‌ایم در برابر مکرهای ابلیس ایستادگی نموده و دستان خُدام او را از بدنه پیغام کوتاه نماییم. خدا ما را در این راه حمایت نماید. آمین.

برادر کیوان رجبی
شبان کلیسای اسپارتا
۲۶ آپریل ۲۰۲۰

 

نقد تعلیم:

برانهامیستهای کذبه با برداشت نادرست از یکی از موعظات نبی اقدام به یک تعلیم صد در صد ضد کلام نموده‌اند. ایشان اعلام می‌کنند که چون نبی در موعظه‌ی عصر کلیسای پرغامس ( ۷ دسامبر ۱۹۶۰ ) اعلام نموده است که “یکی بودن با کلام” همان نشان پری روح‌القدس است! لذا هر ایمانداری که کلام عصر خود را پذیرا باشد یعنی او دارای تعمید روح‌القدس است!

عزیزان خداوند این یک تعلیم مار گونه است که با برداشت یک جانبه از موعظات نبی صورت گرفته است. به یاد دارید که لوسیفر نیز عیسی خداوند را در بیابان به همین گونه امتحان نمود. او نیز با برداشتن تنها یک بخش از بافت کلام سعی در اغوا نمودن خداوندمان را داشت. اما چون عیسی مسیح خود کلام بود او را با مکتوبات خود کلام به عقب راند. ( متی ۴ : ۱ – ۱۱ )

لذا ما نیز با مکتوبات خود نبی، تعالیم آن مار قدیمی در میان برادران کذبه برانهامیستی را به عقب می‌رانیم چون برای خدمت خود یک فراخواندگی داشته و مسح خداوندمان بر ما است.

برای شروع ابتدا به دو موعظه‌ی نبی در این خصوص نگاهی می‌اندازیم:

“یکی بودنتان با کلام ثابت می‌کند که از خدا و پر از روح هستید یا نه هیچ معیار دیگری وجود ندارد.” ( از موعظه‌ی؛ عصر کلیسای پرغامس؛ جفرسون ویل؛ ایندیانا؛ ۷ دسامبر ۱۹۶۰ )

“من به صحبت به زبانها ایمان دارم. ولی این را به عنوان تنها گواه روح‌القدس نمی‌دانم … نه قربان، میوه و ثمره‌ی روح است که گواه آن است.” ( از موعظه‌ی؛ خدا خود را در سادگی پنهان نموده و به همان صورت مکشوف می‌سازد؛ جفرسون ویل؛ ایندیانا؛ ۱۷ مارچ ۱۹۶۳ )

خوب دقت نمودید؟! حال این موعظات را با بافت کتاب مقدّس وزن می‌نماییم تا در خروجی حقیقی کلام ببینیم کدام گفته‌ی نبی توسط کتاب مقدّس تأیید خواهد شد.

قبل از رجوع به آیات کتاب مقدّس دقیقاً به زمان موعظات دقت نمایید. خود برادران کذبه‌ی برانهامیستی اعلام می‌کنند که: تاریخ موعظات بسیار حائز اهمیت می‌باشد زیرا نبی در امتداد سالهای پایانی مکاشفات دقیق‌تری را از پدر سماوی دریافت نموده است. پس با همین تئوری، تعلیم برانهامیستها وارد یک چالش خواهد شد. چون موعظه‌ی”خدا خود را در سادگی پنهان نموده و به همان صورت مکشوف می‌سازد” دقیقاً سه سال بعد از موعظه‌ی اعصار کلیسایی اعلام شده است. و نظر نبی در خصوص تعمید روح‌القدس در این دو موعظه متفاوت بوده و دربرگیرنده‌ی یک پارادوکس می‌باشد! بالاخره یکی بودن با کلام تنها معیار داشتن روح‌القدس است یا میوه و ثمرات در روح؟

باید بدانیم که کلام مکتوب به ما چه می‌گوید. پولس رسول فراخوانده شده به وسیله‌ی عیسی مسیح ( اعمال ۹ : ۳ – ۶ ) خیلی آشکارا در خصوص تعمید در روح دو مشخصه را اعلام می‌نماید. یکی ثمرات در روح است که در رساله‌ی غلاطیان به آن پرداخته است ( غلاطیان ۵ : ۲۲ ) و دیگری عطایای روح می‌باشد که آن را نیز در رساله‌ی مکتوب خود به کلیسای قرنتس اعلام نمود. ( اول قرنتیان ۱۲ : ۴ – ۱۱ ) هرگز در هیچ کجای کلام ما مکتوبی نداریم که پذیرش پیغام عصر نشان تعمید روح‌القدس می‌باشد. عزیزان به یاد داشته باشیم که هر سخنی و هر تعلیمی باید حداقل به گواهی دو یا سه آیه‌ی مکتوب کلام باشد. ( دوم قرنتیان ۱۳ : ۱ )

تعالیم مرتبط با تعمید روح‌القدس در کلیسای اسپارتا براساس موعظه‌ی دوم نبی به پیش رفته و باورمندیم که نشان تعمید روح‌القدس در اصل دربرگیرنده‌ی ثمرات در روح بوده و سپس عطایا و ظهور آنها را دربرخواهد داشت. البته خوب می‌دانیم که یک بودن با کلام عصر نشان یک ایماندار حقیقی است اما آن را معیار اصلی پری از روح نمی‌دانیم به آن صورتی که برانهامیستها تعلیم می‌دهند.

اگر خوب دقت کنید متوجه خواهید شد که مکتوبهای سخنان خداوندمان؛ پولس رسول و دیگر رسالات رسولان تعلیم پری روح، آن چنان که در کلیسای اسپارتا تعلیم داده می‌شود را تأیید خواهد نمود. آن جایی که کلام مکتوب نموده است که:

«لهذا از میوه‌های ایشان، ایشان را خواهید شناخت.» ( متی ۷ : ۲۰ )

و «یا درخت را نیکو گردانید و میوه‌اش را نیکو، یا درخت را فاسد سازید و میوه‌اش را فاسد، زیرا که درخت از میوه‌اش شناخته می‌شود.» ( متی ۱۲ : ۳۳ )

به یاد دارید که خود عیسی مسیح درخت انجیری را فقط به خاطر نداشتن میوه‌ایی خشکانید: «بامدادان چون به شهر مراجعت می‌کرد، گرسنه شد. و در کناره راه یک درخت انجیر دیده، نزد آن آمد و جز برگ بر آن هیچ نیافت. پس آن را گفت، از این به بعد میوه تا به ابد بر تو نشود! که در ساعت درخت انجیر خشکید! چون شاگردانش این را دیدند، متعجّب شده، گفتند، چه بسیار زود درخت انجیر خشک شده است!» ( متی ۲۱ : ۱۸ – ۱۹ )

او هم چنین در مکتوب انجیل یوحنا در باب ۱۵ درباره‌ی موضوع تاک حقیقی این چنین اعلام می‌دارد که: «من تاک حقیقی هستم و پدر من باغبان است. هر شاخه‌ای در من که میوه نیاورد، آن را دور می‌سازد و هر چه میوه آرد آن را پاک می‌کند تا بیشتر میوه آورد. الحال شما به ‌سبب کلامی که به شما گفته‌ام پاک هستید. در من بمانید و من در شما. هم چنان که شاخه از خود نمی‌تواند میوه آورد اگر در تاک نماند، هم چنین شما نیز اگر در من نمانید. من تاک هستم و شما شاخه‌ها. آن که در من می‌ماند و من در او، میوه‌ی بسیار می‌آورد زیرا که جدا از من هیچ نمی‌توانید کرد. اگر کسی در من نماند، مثل شاخه بیرون انداخته می‌شود و می‌خشکد و آنها را جمع کرده، در آتش می‌اندازند و سوخته می‌شود. اگر در من بمانید و کلام من در شما بماند، آن چه خواهید بطلبید که برای شما خواهد شد. جلال پدر من آشکارا می‌شود به این که میوه‌ی بسیار بیاورید و شاگرد من بشوید.» ( یوحنا ۱۵ : ۱ – ۸ )

حتی یعقوب رسول نیز به همین امر اشاراتی دارد آن جای که در رساله‌ی خود مکتوب نموده است که: «ای برادران من، چه سود دارد اگر کسی گوید، ایمان دارم، وقتی که عمل ندارد؟ آیا ایمان می‌تواند او را نجات بخشد؟ پس اگر برادری یا خواهری برهنه و محتاج خوراک روزینه باشد، و کسی از شما بدیشان گوید، به سلامتی بروید و گرم و سیر شوید، لیکن مایحتاج بدن را بدیشان ندهد، چه نفع دارد؟ هم چنین ایمان نیز اگر اعمال ندارد، در خود مرده است. بلکه کسی خواهد گفت، تو ایمان داری و من اعمال دارم: ایمان خود را بدون اعمال به من بنما، و من ایمان خود را از اعمال خود به تو خواهم نمود. تو ایمان داری که خدا واحد است؟ نیکو می‌کنی! شیاطین نیز ایمان دارند و می‌لرزند! و لیکن ای مرد باطل، آیا می‌خواهی دانست که ایمان بدون اعمال، باطل است؟ آیا پدر ما ابراهیم به اعمال، عادل شمرده نشد، وقتی‌که پسر خود اسحاق را به قربانگاه گذرانید؟ می‌بینی که ایمان با اعمال او عمل کرد و ایمان از اعمال، کامل گردید. و آن نوشته تمام گشت که می‌گوید، ابراهیم به خدا ایمان آورد و برای او به عدالت محسوب گردید، و دوست خدا نامیده شد. پس می‌بینید که انسان از اعمال عادل شمرده می‌شود، نه از ایمان تنها. و هم چنین آیا راحاب فاحشه نیز از اعمالْ عادل شمرده نشد وقتی که قاصدان را پذیرفته، به راهی دیگر روانه نمود؟ زیرا چنان که بدن بدون روح مرده است، همچنین ایمان بدون اعمال نیز مرده است.» ( یعقوب ۲ : ۱۴ – ۲۶ )

تمامی این مکتوبات خیلی واضح به ثمرات در روح اشاراتی دارند و از دید تعلیم کتاب مقدّسی تنها و محکم‌ترین نشان تعمید و پری از روح‌القدس همان موعظه‌ایی است که برادر برانهام در سال ۱۹۶۳ ایراد نموده است و موعظه‌ی اعصار کلیسایی به تنهایی برای نشان پری روح فاقد اعتبار می‌باشد. نه این که به هیچ وجه ارزش کلامی ندارد؛ نه منظور ما این نیست بلکه اعلام می‌کنیم به تنهایی فاقد ارزش تعلیمی می‌باشد. یعنی به همان طوری که نباید با تک آیات کلام وارد مباحث تعلیمی گشت به همان طور نیز نباید به تک موعظه‌ی نبی اعتبار تعلیمی داد.

خوب می‌دانیم که برای ربودگی ما نیاز به دو بال داریم. یکی کلام راستین است و دیگری روح راستین و هر کدام از این موارد خود تجربیات گوناگونی را دربرمی‌گیرد. بودن یکی بودن، نبودن آن دیگری فاقد اعتبار بوده و نمی‌تواند مهر روح‌القدس را دریافت نماید.

همان طوری که در کلام آمده است که: «لیکن ساعتی می‌آید بلکه الآن است که در آنْ پرستندگانِ حقیقی پدر را به روح و راستی پرستش خواهند کرد زیرا که پدر مثل این پرستندگان خود را طالب است. خدا روح است و هر که او را پرستش کند می‌باید به روح و راستی بپرستد.» ( یوحنا ۴ : ۲۳ – ۲۴ ) و راستی چیست؟ مکتوب در انجیل یوحنا به ما می‌گوید که آن خود کلام است: «ایشان را به راستی خود تقدیس نما. کلام تو راستی است.» ( یوحنا ۱۷ : ۱۷ )

حال باید بدانیم که کلام راستین از شنیدن به وجود می‌آید. ( رومیان ۱۰ : ۱۷ ) در حالی که روح راستین یک تجربه‌ی مافوق‌الطبیعه می‌باشد. ( اعمال ۲ : ۱ – ۱۸ ) و هر کدام اینها یک تجربه‌ی متفاوتی است.

تجربه پری روح‌القدس دقیقاً همان چیزی است که یوئیل نبی ۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به آن اشاراتی داشته و در واقعه‌ی پنطیکاست، ( اعمال ۲ ) رسولان آن را تجربه نمودند: «و بعد از آن‌ روح‌ خود را بر همه‌ بشر خواهم‌ ریخت‌ و پسران‌ و دختران‌ شما نبوّت‌ خواهند نمود و پیران‌ شما و جوانان‌ شما رؤیاها خواهند دید. و در آن‌ ایام‌ روح‌ خود را بر غلامان‌ و کنیزان‌ نیز خواهم‌ ریخت‌.» ( یوئیل ۲ : ۲۸ – ۲۹ ) ما در قبل از این واقعه نمی‌بینید که عیسی مسیح به شاگردان بگوید که شما به خاطر این که پیغام عصر خود را دارا می‌باشید و با من هم راستا هستید لذا دیگر نیازی به تعمید روح‌القدس ندارید یا به عبارتی شماها تعمید روح‌القدس را دارید. هرگز چنین چیزی را ما در کلام مکتوب خدا نمی‌بینیم. به راستی که شاگردان عیسی مسیح با پیغام زمان خود که همان پیغام عیسی مسیح بود هم راستا بودند ایشان به هیچ وجه در پیغام یحیی تعمید دهنده نبودند لذا اگر بخواهیم با تعلیم برادران کذبه‌ی برانهامیستی پیش برویم ایشان دیگر نیازی به تعمید در روح نداشتند چون به قول ایشان داشتن کلام عصر یعنی همان تعمید روح‌القدس! اما ما این چنین نمی‌بینیم، و همان طوری که کلام مکتوب خدا به ما می‌گوید رسولان مسیح به همراه زنان در آن بالاخانه که قریب به صد و بیست نفری بودند همگی یک تجربه‌ی مافوق‌الطبیعه را دریافت نموده و صاحب عطای زبانها نیز گشتند. این است تجربه تعمید روح‌القدس و بس.

حال باید بدانیم که تحقق نبوت یوئیل نبی، غیر از آن که رسولان نیز آن را تجربه کنند، کرنیلیوس با اهل خانه‌اش نیز در هنگام بشارت دیدن توسط پطرس رسول تجربه نمودند: «این سخنان هنوز بر زبان پطرس بود که روح‌القدس بر همه‌ی آنانی که کلام را شنیدند، نازل شد. و مؤمنان از اهل ختنه که همراه پطرس آمده بودند، در حیرت افتادند از آن که بر امّت‌ها نیز عطای روح‌القدس افاضه شد، زیرا که ایشان را شنیدند که به زبانها متکلّم شده، خدا را تمجید می‌کردند. آنگاه پطرس گفت، آیا کسی می‌تواند آب را منع کند، برای تعمید دادن اینانی که روح‌القدس را چون ما نیز یافته‌اند.» ( اعمال ۱۰ : ۴۴ – ۴۷ )

آیا به یاد دارید که پولس نیز به آن دوازه نفر ایماندار افسس چه گفت و آنها نیز چگونه تعمید در روح خود را دریافت نمودند: «وچون اَپُلّس در قرِنْتُس بود، پولُس در نواحی بالا گردش کرده، به اَفَسُسْ رسید. و در آنجا شاگرد چند یافته، بدیشان گفت، آیا هنگامی که ایمان آوردید، روح‌القدس را یافتید؟ به وی گفتند، بلکه نشنیدیم که روح‌القدس هست! بدیشان گفت، پس به چه چیز تعمید یافتید؟ گفتند، به تعمید یحیی. پولُس گفت، یحیی البتّه تعمید توبه می‌داد و به قوم می‌گفت به آن کسی که بعد از من می‌آید ایمان بیاورید، یعنی به مسیح عیسی. چون این را شنیدند به نام خداوند عیسی تعمید گرفتند، و چون پولُس دست بر ایشان نهاد، روح‌القدس بر ایشان نازل شد و به زبانها متکلّم گشته، نبوّت کردند. و جمله آن مردمان تخمیناً دوازده نفر بودند.» ( اعمال ۱۹ : ۱ – ۷ ) خوب دقت کردید با دست گذاری پولس رسول این اتفاق افتاد نه با داشتن کلام عصر.

ما حتی در ایمانداران اهل سامره نیز چنین تجربه‌ایی را شاهد هستیم وقتی که با بشارت فیلپُّس تعدادی از مردان و زنان به عیسی مسیح ایمان آورده بودند و در نام خداوند عیسی مسیح تعمید خود را دریافت کرده بودند اما تجربه‌ی تعمید در روح را نداشتند که با دست گذاری پطرس و یوحنا همگی توانستند این تجربه مافوق‌الطبیعه را به دست آورده: «امّا رسولان که در اورشلیم بودند، چون شنیدند که اهل سامره کلام خدا را پذیرفته‌اند، پطرس و یوحنّا را نزد ایشان فرستادند. و ایشان آمده، به جهت ایشان دعا کردند تا روح‌القدس را بیابند، زیرا که هنوز بر هیچ‌ کس از ایشان نازل نشده بود که به نام خداوند عیسی تعمید یافته بودند و بس. پس دستها بر ایشان گذارده، روح‌القدس را یافتند.» ( اعمال ۸ : ۱۴ – ۱۷ )

برگزیدگان حقیقی خداوند نه تنها اسمی آن! خوب دقت کردید اینها تماماً تجربیاتی است که در کلام برحق خدا مکتوب شده است و شما هرگز نباید فریب تعالیم غیر را خورده و از این تجربه‌ی پرجلال غفلت نمایید.

عزیزان باید بدانیم که دریافت کلام راستی نشان پری روح‌القدس نیست بلکه نشان تولد تازه هر ایمانداری می‌باشد همان طوری که پطرس رسول نیز در مکتوب خود به آن اشاراتی داشته است: «از آنرو که تولّد تازه یافتید، نه از تخم فانی بلکه از غیرفانی، یعنی به کلام خدا که زنده و تا ابدالآباد باقی است. زیرا که، هر بشری مانند گیاه است و تمام جلال او چون گُل گیاه. گیاه پژمرده شد و گُلش ریخت: لکن کلمه خدا تا ابدالآباد باقی است. و این است آن کلامی که به شما بشارت داده شده است.» ( اول پطرس ۱ : ۲۳ – ۲۵ )

اما تجربه‌ی پری از روح همانی است که باید با معیارهای پنطیکاستی هماهنگ باشد و به قول پولس برای تشخیص آن به ثمراتش نیازمند هستیم همان طوری که خود در رساله‌ی غلاطیان به آن اشاراتی داشته است: «امّا می‌گویم، به روح رفتار کنید، پس شهوات جسم را به ‌جا نخواهید آورد. زیرا خواهش جسم به خلاف روح است و خواهش روح به خلاف جسم؛ و این دو با یکدیگر منازعه می‌کنند به طوری که آن چه می‌خواهید نمی‌کنید. امّا اگر از روح هدایت شدید، زیر شریعت نیستید. و اعمال جسم آشکار است، یعنی زنا و فسق و ناپاکی و فجور، و بُت پرستی و جادوگری و دشمنی و نزاع و کینه و خشم و تعصّب و شقاق و بدعتها، و حسد و قتل و مستی و لهو و لعب و امثال اینها که شما را خبر می‌دهم، چنان که قبل از این دادم، که کنندگان چنین کارها وارث ملکوت خدا نمی‌شوند. لیکن ثمره‌ی روح، محبّت و خوشی و سلامتی و حلم و مهربانی و نیکویی و ایمان و تواضع و پرهیزکاری است، که هیچ شریعت مانع چنین کارها نیست.» ( غلاطیان ۵ : ۱۶ – ۲۳ )

عزیزان خداوند داشتن روح‌القدس آن قدر حائز اهمیت می‌باشد که بدون آن محال است که وارد ملکوت سماوی بگردیم. به یاد داریم که مکتوب کلام می‌گوید که هر که روح مسیح را نداشته باشد از آن او نیست: «تا عدالت شریعت کامل گردد در مایانی که نه به حسب جسم بلکه برحسب روح رفتار می‌کنیم. زیرا آنانی که برحسب جسم هستند، در چیزهای جسم تفکّر می‌کنند و امّا آنانی که برحسب روح هستند در چیزهای روح. از آن جهت که تفکّر جسم موت است، لکن تفکّر روح حیات و سلامتی است. از آن رو که تفکّر جسم دشمنی خدا است، چون که شریعت خدا را اطاعت نمی‌کند، زیرا نمی‌تواند هم بکند. و کسانی که جسمانی هستند، نمی‌توانند خدا را خشنود سازند. لکن شما در جسم نیستید بلکه در روح، هرگاه روح خدا در شما ساکن باشد؛ و هرگاه کسی روح مسیح را ندارد وی از آن او نیست. و اگر مسیح در شما است، جسم به ‌سبب گناه مرده است و امّا روح، به ‌سبب عدالت، حیات است. و اگر روح او که عیسی را از مردگان برخیزانید در شما ساکن باشد، او که مسیح را از مردگان برخیزانید، بدنهای فانی شما را نیز زنده خواهد ساخت به روح خود که در شما ساکن است. بنابراین ای برادران، مدیون جسم نیستیم تا برحسب جسم زیست نماییم. زیرا اگر برحسب جسم زیست کنید، هر آینه خواهید مرد. لکن اگر افعال بدن را به ‌وسیله‌ی روح بکُشید، همانا خواهید زیست. زیرا همه‌ی کسانی که از روح خدا هدایت می‌شوند، ایشان پسران خدایند. از آن رو که روح بندگی را نیافته‌اید تا باز ترسان شوید بلکه روح پسر خواندگی را یافته‌اید، که به آن ابّا، یعنی ای پدر ندا می‌کنیم. همان روح بر روح‌های ما شهادت می‌دهد که فرزندان خدا هستیم. و هرگاه فرزندانیم، وارثان هم هستیم، یعنی وَرَثه‌ی خدا و هم ارث با مسیح، اگر شریک مصیبتهای او هستیم تا در جلال وی نیز شریک باشیم.» ( رومیان ۸ : ۴ – ۱۷ )

حال جا دارد که در این جا این سوال را مطرح نماییم که چرا باکره‌های نادان نتوانستند مجوز ورود به آسمان را دریافت نمایند؟

اگر براساس تعالیم برانهامیستها می‌خواستیم به پش برویم باید می‌گفتیم که باکره کلامی تعمید روح‌القدس را دارا است. پس چرا نادانان از ورود به آسمان منع شدند و با جواب سنگین خداوند مواجه شدند که: « … هر آینه به شما می‌گویم شما را نمی‌شناسم.» ( متی ۲۵ : ۱۲ )

باید بگوییم که هر چند در مکاشفه‌ی کلامی، باکره نشان آن دسته از ایماندارانی می‌باشد که کلام راستین عصر خود را دارا می‌باشند. اما بخش نادان آن فاقد تعمید روح‌القدس بوده و این دقیقاً برخلاف تعلیم برانهامیستها است. ما خوب می‌دانیم که در مقابل کلیسای باکره یک کلیسای فاحشه نیز وجود دارد؛ کلیسایی که به کلام حقیقی خیانت نموده و به سمت کلام دیگری رفته که همانا کلام شریر و داماد دیگری است. اما در تفکیک باکره‌های دانا از نادان، مقیاس تنها داشتن یا نداشتن روح‌القدس می‌باشد. حال اینجا است که شما به پوشالی بودن تعالیم براداران کذبه‌ی برانهامیستی پی خواهید برد که اگر دنبال روی تعالیم ایشان در این خصوص باشید هرگز تعمید روح‌القدس را دریافت ننموده و به عبارتی روح مسیح را دارا نخواهید شد و از ورود به آسمان عاجز خواهید ماند.

برای شفاف‌تر شدن موضوع کافی است کمی به انجیل متی باب ۲۵ نگاهی بیاندازیم و ببینیم چه عاملی مانع از ورودشان به جشن سماوی گشته بود: «در آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود که مشعلهای خود را برداشته، به استقبال داماد بیرون رفتند. و از ایشان پنج دانا و پنج نادان بودند. امّا نادانان مشعلهای خود را برداشته، هیچ روغن با خود نبردند. لیکن دانایان، روغن در ظروف خود با مشعلهای خویش برداشتند. و چون آمدن داماد به طول انجامید، همه پینکی زده، خفتند. و در نصف شب صدایی بلند شد که، اینک، داماد می‌آید. به استقبال وی بشتابید. پس تمامی آن باکره‌ها برخاسته، مشعلهای خود را اصلاح نمودند. و نادانان، دانایان را گفتند، از روغن خود به ما دهید زیرا مشعلهای ما خاموش می‌شود. امّا دانایان در جواب گفتند، نمی‌شود، مبادا ما و شما را کفاف ندهد. بلکه نزد فروشندگان رفته، برای خود بخرید. و در حینی که ایشان به جهت خرید می‌رفتند، داماد برسید و آنانی که حاضر بودند، با وی به عروسی داخل شده، در بسته گردید. بعد از آن، باکره‌های دیگر نیز آمده، گفتند، خداوندا برای ما باز کن. او در جواب گفت، هر آینه به شما می‌گویم شما را نمی‌شناسم. پس بیدار باشید زیرا که آن روز و ساعت را نمی‌دانید.» ( متی ۲۵ : ۱ – ۱۳ ) با دقیق شدن در این آیات ما به مکاشفه‌ایی عمیق خواهیم رسید که صرف ایمان داشتن به پیغام عصر نمی‌تواند نشان تعمید در روح باشد بلکه تجربه‌ی تعمید روح‌القدس همانی است که رسولان در پنطیکاست آن را تجربه نمودند. متوجه هستید؟ در این آیات روغن نشان و نماد اصلی روح‌القدس بوده به همان صورتی که برادر برانهام نیز در موعظات گوناگونی به آن اشاراتی داشته است:

“روغن نمایانگر روح است و شراب نشان دهنده‌ی وجد روحانی در مکاشفه است.” ( برگرفته از موعظه‌ی مهر سوم )

“روغن همیشه نمایانگر روح‌القدس است همچون باکره‌های نادان که هیچ روغنی نداشتند که همان روح‌القدس است.” ( برگرفته از موعظه‌ی مهر چهارم )

حال در امتداد باید بدانیم که همان طوری که پولس رسول به ایمانداران کلیسای قرنتس اعلام نموده بود داشتن روح‌القدس بعد از ثمرات با خود عطایایی نیز به همراه خواهد داشت که نبود آن نیز می‌تواند برای کسانی که ادعای پری از روح را دارند خود جای شک و شبهه را ایجاد نماید. پولس خیلی واضح از ۹ عطای روح‌القدس سخن به میان می‌آورد، آن جایی که مکتوب نموده است که:

«امّا درباره‌ی عطایای روحانی، ای برادران نمی‌خواهم شما بی‌خبر باشید. می‌دانید هنگامی که امّت‌ها می‌بودید، به سوی بتهای گنگ برده می‌شدید به طوری که شما را می‌بردند. پس شما را خبر می‌دهم که هر که متکلّم به روح خدا باشد، عیسی را اَناتیما نمی‌گوید و احدی جز به روح‌القدس عیسی را خداوند نمی‌تواند گفت. و نعمتها انواع است ولی روح همان. و خدمتها انواع است امّا خداوند همان. و عملها انواع است لکن همان خدا همه را در همه عمل می‌کند. ولی هر کس را ظهور روح به جهت منفعت عطا می‌شود. زیرا یکی را به وساطت روح، کلام حکمت داده می‌شود و دیگری را کلام علم، به حسب همان روح. و یکی را ایمان به همان روح و دیگری را نعمتهای شفا دادن به همان روح. و یکی را قوّت معجزات و دیگری را نبوّت و یکی را تمییز ارواح و دیگری را اقسام زبانها و دیگری را ترجمه‌ی زبانها. لکن در جمیع اینها همان یک روح فاعل است که هر کس را فرداً به حسب اراده‌ی خود تقسیم می‌کند.» ( اول قرنتیان ۱۲ : ۱ – ۱۱ )

پس در انتهای این مکتوب مجدداً اعلام می‌نماییم که تنها نشان حقیقی از تعمید روح‌القدس داشتن ثمرات و میوه‌های ایمانی خواهد بود که در روند، عطایا نیز آن را دربرخواهد گرفت و پذیرش کلام عصر تنها شما را باکره نموده و دانا یا نادان بودنتان به نشان روغن مرتبط می‌باشد که همان تجربه پنطیکاستی است و به کمتر از آن تسلیم نشوید.

و سخن پایانی ما با شما این است که ای ایماندار در بدنه‌ی پیغام، هوشیار و بیدار باشید تا در تعالیم غریب گرفتار نگشته و نجات ابدی خود را بر باد ندهید و اگر در این تشکیلات ضد کلامی بسر می‌برید تنها یک پیشنهاد برایتان داریم و آن خروج کامل از این فرقه‌ی منحرف در تعالیم پیغام زمان آخری می‌باشد.

« … ای قوم من از میان او بیرون آیید، مبادا در گناهانش شریک شده، از بلاهایش بهره‌مند شوید.» ( مکاشفه ۱۸ : ۴ )

برادر کیوان رجبی

دانلود کتاب تعمید روح
دانلود جهت چاپ
دانلود جلد