کتاب اگر از خدا اطاعت کنیم دیگران به زحمت خواهند افتاد ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب اگر از خدا اطاعت کنیم دیگران به زحمت خواهند افتاد ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب اگر از خدا اطاعت کنیم دیگران به زحمت خواهند افتاد

 

اگر از خدا اطاعت کنیم دیگران به زحمت خواهند افتاد

«و چون او را می‌بردند، شمعون قیروانی را که از صحرا می‌آمد مجبور ساخته صلیب را بر او گذاردند تا از عقب عیسی ببرند.» ( لوقا ۲۳ : ۲۶ )

زمانی که ما از خدا اطاعت می‌کنیم، دیگران به زحمت خواهند افتاد و این موضوع ما را آزار خواهد داد. اگر ما – با اجرای احکام خدا – او را محبت کنیم و از او اطاعت نماییم، این اطاعت باعث ایجاد رنجش و آزردگی خاطر ما نخواهد شد، در حالی که برای کسانی که خداوند را دوست ندارند، ایجاد زحمت خواهد کرد. ما با اطاعت از خدا مانع از تحقق نقشه‌های برخی از افراد خواهیم شد. این افراد در قبال این عمل ( اطاعت ) ما، به ما خواهند گفت: آیا مسیحی بودن این است؟!

ما برای نرنجاندن این افراد تنها یک راه داریم و آن این است که از خدا اطاعت نکنیم! زمانی، در اوج غرور خود فریاد می‌زنیم: هرگز از سایرین چیزی دریافت نخواهم کرد. ( دیگر کسی به خاطر من زحمت نخواهد کشید ) در حالی که نمی‌توان چنین کرد، مگر این که از خدا اطاعت نکنیم. اگر با خود بگوییم که: تنها خود، پیامدهای حاصل از اطاعت خدا را تقبل خواهم کرد، در واقع زندگی روحانی خود را فلج می‌کنیم. زیرا چنین امری غیر ممکن است. ما، در زندگی آن قدر به خدا و نقشه‌های او وابسته‌ایم، که با اطاعت از او، ناخودآگاه بر دیگران نیز تأثیر می‌گذاریم.

اگر می‌خواهیم از خدا اطاعت کنیم، باید تمام پیامدهای این اطاعت – از جمله تأثیر آن بر دیگران – را با فروتنی بپذیریم. البته می‌توان از خدا اطاعت نکرد و با این کار از سرافکنده شدن در مقابل سایرین جلوگیری کرد. امّا با انجام این عمل در واقع خداوند را از خودمان ناراحت خواهیم ساخت.

امّا اگر اطاعت از خدا را انتخاب کنیم، او خود از تمامی کسانی که تحت تأثیر عواقب این اطاعت قرار خواهند گرفت محافظت و مواظبت خواهد نمود. پس اطاعت کنیم زیرا خدا، خود همه چیز را مهیا خواهد ساخت. و سخن پایانی این که، هیچ وقت خدا را وادار به انجام کاری نکنیم. زیرا او خود برای همه چیز پیش بینی می‌کند و می‌اندیشد و در زمان معین به انجام می‌رساند.

غیر قابل مقایسه

«و همچنین روح نیز ضعف ما را مدد می‌کند، زیرا که آن چه دعا کنیم به طوری که می‌باید نمی‌دانیم، لکن خود روح برای ما شفاعت می‌کند به ناله‌هایی که نمی‌شود بیان کرد.» ( رومیان ۸ : ۲۶ )

همه ما به این مسئله واقفیم که این روح‌القدس است که ما را به دعا کردن تشویق می‌نماید، حال آن که همیشه این را به خاطر نداریم که روح‌القدس، خود با بیان چیزهایی که ما قادر به گفتن آنها نیستیم، در ما دعا می‌کند. زمانی که تولد تازه بیابیم، یعنی آن هنگام که در خدا متولد شویم و روح او در ما ساکن گردد، خود او ( خدا ) بیان مطالب ناگفتنی را در وجود ما تنظیم می‌نماید.

روح‌القدس در هماهنگی با اراده خدا، توسط ما برای فرزندان او شفاعت می‌کند. خدا قلب ما را تفتیش می‌کند، نه برای این که دعاهای ما را بخواند، بلکه تا دعاهای روح‌القدس را بیابد. روح خدا از وجود ایماندار به عنوان معبدی که در آن شفاعت خود را به خدا تقدیم می‌کند، استفاده می‌نماید. «بدنهای شما هیکل روح‌القدس است.» زمانی که عیسی هیکل را تطهیر نمود، دیگر اجازه نداد تا کسی چیز اضافه‌ای به آن جا وارد کند. «و نگذاشت که کسی با ظرفی از میان هیکل بگذرد.» ( مرقس ۱۱ : ۱۶ )

روح خدا به شما اجازه نمی‌دهد تا به هر نحوی که دوست دارید، از بدن خود استفاده کنید. عیسی با بیان این که «مکتوب است که خانه من خانه عبادت است لیکن شما آن را مغاره دزدان ساخته‌اید.» بدون هیچ رحمی صرافان و فروشندگان را از هیکل بیرون نمود. آیا به واقع، از این امر مطلع هستیم که بدنهای ما هیکل روح‌القدس است؟ اگر پاسخ مثبت باشد، باید مراقب بود تا این بدن را برای او بی‌لک و چروک نگاه داریم. باید به یاد داشته باشیم اگر چه ضمیر خودآگاه ما، جزیی کوچک از وجود ما است، اما باید یک معبد برای روح‌القدس باشد.

او خود مراقب ناخودآگاه ما خواهد بود. ما نیز باید مراقب هر آن چه در ما وجود دارد و ما از وجود آنها باخبر هستیم باشیم، زیرا در قبال تمامی آنها مسئول هستیم.

ایمان یک معجزه است

«و کلام و وعظ من به سخنان مقنع حکمت نبود، بلکه به برهان روح و قوت.» ( اوّل قرنتیان ۲ : ۴ )

پولس هم یک دانشمند بود و هم یک سخنران طراز اوّل. او با فروتنی و تواضع ظاهری و ساختگی صحبت نمی‌کرد، زیرا این طور فکر می‌کرد که اگر شیوه سخنوری خود او به چشم بیاید، از قدرت خدا در سخنانش کم خواهد شد. ایمان به مسیح، معجزه‌ای است که تنها قدرت توبه حقیقی قادر به ایجاد آن است، نه شیوه یک وعظ «… به سخنان مقنع حکمت نبود، بلکه به برهان روح و قوت.»

قدرت پدید آورنده توبه، خود را در بشارت انجیل نمایان می‌سازد، امّا ( این قدرت ) هرگز به خاطر شیوه بیان شخص واعظ نیست. اگر واعظی روزه می‌گیرد، به این دلیل نیست که می‌خواهد خود را از غذا خوردن منع نماید، بلکه می‌خواهد بدین وسیله در مقابل شیوایی زبان ( انسانی ) و یا هر چیز دیگری که ( قوت ) انجیل را می‌پوشاند، ایجاد مانع کند. واعظ تنها برای این که نماینده خدا باشد، منسوب شده است. به عنوان مثال خدا توسط ما شما را دعوت می‌کند.

واعظ منسوب نگردیده است تا نماینده ( ارایه دهنده چهره ) انسان ایده‌آل باشد، بلکه باید نماینگر انجیل خدا باشد. اگر تنها به خاطر وعظ ( بشارت ) من انسانها تصمیم بگیرند که بهتر شوند، ( باید بگویم که ) حتی یک گام هم به سوی عیسی مسیح برنخواهند داشت. آن چیزهایی که در وجود من قرار دارند و می‌خواهند باعث جلوه یافتن و برجسته شدن حکمت و شیوه بیان ( انسانی ) من در وعظ انجیل شوند، نهایتاً مرا به یک خائن نسبت به عیسی مسیح مبدل خواهند ساخت. زیرا ( با این کار ) مانع از شکوفایی قدرت عمل نجات بخش او می‌گردم. عیسی گفت: «وقتی به بالا می‌روم، همه مردم را به سمت خود خواهم کشید.»

نویسنده: اُسوالد چانبرز

دعوت به رهایی ۸

دانلود کتاب اگر از خدا اطاعت کنیم دیگران به زحمت خواهند افتاد