نامه گردشی دسامبر ۲۰۱۱ برادر اوالد فرانک ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

نامه گردشی دسامبر ۲۰۱۱ ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

نامه گردشی دسامبر ۲۰۱۱

 

«عیسی مسیح دیروز، امروز و تا ابدالآباد همان است.» ( عبرانیان ۱۳ : ۸ )
نامه گردشی دسامبر ۲۰۱۱

براداران و خواهران عزیز در مسیح: نظر به اتمام سال ۲۰۱۱ و آغاز سال ۲۰۱۲ صمیمانه سال نو را به شما تبریک می‌گویم و برایتان آرزوی برکت دارم. کلام خدا مقتدارنه با ما صحبت می‌کند:

«همان گونه که سخنان خدا قابل اعتماد است، گفتار ما نیز به شما دو پهلو نمی‌باشد. زیرا پسر خدا عیسی مسیح، که من و سیلوانس و تیموتاؤس او را به شما اعلام کردیم، هرگز دو دل نبود بلکه بلی او همیشه بلی بوده است. زیرا که هر وقت وعده‌های خدا زیاد باشند همه آنها به طور مثبت در مسیح انجام می‌شوند و به این جهت وقتی خدا را ستایش می‌کنیم به وسیله مسیح آمین می‌گوییم. خدا، ما و شما را در اتحاد با مسیح استوار نموده و مأموریت مقدّسی به ما داده است. و خدا مُهر مالکیت خود را به ما گذاشت و روح‌القدس را به عنوان ضامن همه برکات آینده در دلهای ما نهاد.» ( دوم قرنتیان ۱ : ۱۸ – ۲۲ )

«زیرا وقتی که خدا به ابراهیم وعده داد، چون به بزرگتر از خود قسم نتوانست خورد، به خود قسم خورده، گفت …»

«از این رو، چون خدا خواست که عدم تغییر اراده خود را به وارثان وعده به تأکید بی‌شمار ظاهر سازد، قسم در میان آورد.» ( عبرانیان ۶ : ۱۳ و ۱۷ )

خدا تحقق تمامی نقشه‌ها، وعده‌ها، سخنان و خلاصه هر آن چه را که به انبیای خود اعلام نموده، ضمانت کرده است. خدا ضامن حقانیت پیغامی است که از دهان من جاری می‌شود. این مطلب در مورد ایلیا، ( اول پادشان ۲۴ : ۱۷ ) پولس ( اول تسالونیکیان ۲ : ۱۳ ) و پطرس ( اول پطرس ۱ : ۲۵ ) نیز صدق می‌کرد. این کلام همان حقیقتی است که از دهان خداوند صادر شده است. ( اشعیا ۵۵ : ۱۰ – ۱۱ ) در بیشتر از هشت هزار موعظه‌ای که طی نیم قرن ایراد کرده‌ام، هرگز نگفتم این راه با آن راه می‌تواند درست باشد بلکه کلام خدا همیشه بلى و آمین بود! هرگز بلى و نه نبود. مسیح نجات دهنده‌ی محبوب ما محور پیغام ما است و در او تحقق همه‌ی وعده‌های خدا ضمانت شده است. بنابراین، ما یک بار دیگر تأکید می‌کنیم: تمامی وعده‌های خدا در خداوند ما عیسی مسیح بلی است … تا این کنم که امین است در میان ما تحقق یابد. آمین، یعنی چنین بشود.

کل نقشه‌ی نجات از وعده‌های خدا استوار است. اوّلین وعده‌ی خدا در پیدایش ۳ : ۱۵ آمده است. در آنجا خدا وعده داد که کسی از ذریت الهی می‌آید و سر مار را خواهد کوبید. در زمان تحقق کامل نجات، این وعده‌های خدا در اشعیا جامه عمل پوشید، امّا خداوند را پسند آمد که او را مضروب نموده، به دردها مبتلا سازد. چون جان او را قربانی گاه ساخت، آنگاه ذریّت خود را خواهد دید و عمر او دراز خواهد شد و مسرّت خداوند در دست او میسّر خواهد بود.» ( اشعیا ۵۳ : ۱۰ ) «ذریتی او را خدمت خواهند کرد …» ( مزامیر ۲۲ : ۳۰ ) تمام وعده‌های خدا برای جلال نامش در میان مومنین حقیقی که از ذریت او هستند محقق می‌شود. ابراهیم به تمام وعده‌هایی که خداوند به او داده بود ایمان داشت، چه در مورد سرزمین کنعان و چه در مورد بر ملتها ( پیدایش ۱۲ : ۲ – ۳ ) ؛ ( پیدایش ۱۵ : ۵ ) چه به وعده‌ی خاص در مورد اسحاق. «گفت: البته موافق زمان حیات، نزد تو خواهم برگشت، و زوجه‌ات ساره را پسری خواهد شد.» ( پیدایش ۱۷ : ۲۱ ؛ پیدایش ۱۸ : ۱۰ )

با این اوصاف به دنبال هر وعده‌ی یاد شده می‌توان این آیه را با حروف پُر رنگ ذکر کرد: «ابراهیم به خدا ایمان آورد و آن برای ای عدالت محسوب شد.» ( پیدایش ۱۵ : ۶ ؛ رومیان ۴ : ۳ )

پولس در غلاطیان ۳ : ۸ این چنین خلاصه می‌کند: «و کتاب چون پیش دید که خدا امّتها را از ایمان عادل خواهد شمرد، به ابراهیم بشارت داد که جمیع امّتها از تو برکت خواهند یافت یعنی فرزندان جسم، فرزندان خدا نیستند، بلکه فرزندان وعده از نسل محسوب می‌شوند.» ( رومیان ۹ : ۸ )

در جامعه‌ی مسیحیت بیش از دو میلیارد نفر به سبک خودشان به خدا اعتقاد دارند. امّا یک پرسش مطرح می‌شود: چه کسی به خدا ایمان دارد؟ چه کسی ایمان دارد که خدا چه گفته و چه وعده‌های داده است؟ چه کسی به هر کلمه خدا ایمان دارد؟ شنیدن از کلام خدا تنها زمانی منجر به ایمان می‌شود که خدا، شخصاً ما را مخاطب سازد؛ آن زمان است که وعده را به ما نشان می‌دهد. پس در چنین شرایطی ما ارتباطی زنده و صمیمیتی در روح‌القدس با او داریم. این امر زمانی رخ می‌دهد که حقیقتاً به خداوند ایمان داشته باشیم زیرا ایمان باید هم چون لنگری محکم در کلام و وعده‌های او بسته شده باشد.

پولس در دوم قرنتیان ۱ : ۲۱ با کلامی که تمامی ایمانداران راستین را شامل می‌شود، می‌افزاید: «امّا او که ما را با شما در مسیح استوار می‌گرداند و ما را مسح نموده است، خدا است.» در اینجا مسح به معنی تأیید است. بنابراین ابتدا وعده می‌آید سپس ایمان و ما را به سوی کمال هدایت می‌کند. اساس مطلق بنا در مسیح و مسح روح که همه چیز را به ما تعلیم می‌دهد با هم در ارتباطی تنگاتنگ هستند. ( اول یوحنا ۲ : ۲۰ – ۲۷ )

اینجا سخن از مسحی نیست که مد نظر بیش از ۵۵۰ میلیون نفر از اعضای فرقه‌های کاریزماتیک پنطیکاستی است و به عنوان جنبشی از روح‌القدس مطرح می‌باشد. برادر برانهام در موعظه‌ای تحت عنوان: مسح شدگان زمان آخر درباره‌ی سه بُعد جسم، روح و جان صحبت کرد. او تأکید کرد که افراد می‌توانند روح القدس را در بُعد دوم دریافت کنند بدون این که در جان خود تولد تازه یافته و از نجات برخوردار باشند. او در این راستا به متی ۵ : ۴۵ رجوع می‌کند که در آن قسمت توضیح داده شده است که خدا آفتاب خود را بر بدان و نیکان می‌تاباند و باران خود را بر عادلان و ظالمان می‌باراند. حقیقت روح خدا بر تمام بشر ریخته می‌شود. ( یوئیل ۲ : ۲۸ ) و از روز پنطیکاست انسانها را فرو گرفت همان طور که در زمان خلقت دنیای مادی سطح آبها را فرو گرفته بود. ( پیدایش ۱ : ۲ ) عامل تعیین کننده، ذریّت ( بذر ) است و بذر روحانی همان کلام خدا است. ( مرقس ۴ : ۱۴ – ۲۰ ؛ لوقا ۸ : ۱۱ ) بذر کلام در روح کاشته نمی‌شود بلکه در جان. آن بذری که حیات را در ما تولید می‌کند، در کلام وجود دارد. البته هر بذری موافق جنس خود ثمر خواهد آورد. فرزندان پادشاهی خدا بذرهای نیکو می‌باشند. ( متی ۱۳ : ۳۶ – ۳۹ ) آنها دوباره توسط روح‌القدس مولود می‌شوند. آنها از روح پُر شده، تعلیم می‌یابند و به جمیع راستیها هدایت می‌کردند. ( یوحنا ۱۶ : ۷ – ۱۵ )

برادر برانهام بر طبق متی ۲۴ : ۲۳ – ۲۶ صراحتاً توضیح داد که اکنون روح‌القدس کار می‌کند و حتی انبیای کذبه و مسیحیان دروغین نیز خود را به آن منتسب می‌کنند. آن قدر اعمال مسح شدگان زمان آخر کتاب مقدّسی می‌نماید که کلام در این باره به ما چنین هشدار می‌دهد: «زیرا که مسیحان کاذب و انبیاء کذبه ظاهر شده، علامات و معجزات عظیمه چنان خواهند نمود که اگر ممکن بودی برگزیدگان را نیز گمراه کردندی.» ( متى ۲۴ : ۲۴ ) شایسته است بپرسیم: آیا همه از خدا مولود شده‌اند؟ آیا به راستی تولد تازه یافته‌اند؟ (اول یوحنا ۵ : ۱۸ – ۲۱ ) مگر آنها به پیروی از طبیعت دروغین خود تعالیم غلط به مردم ارائه نمی‌دهند؟ مگر آنها به پیروی از سنتهای دروغین خود هر کلامی را به شکل سلیقه‌ای تعبیر نکرده و نمی‌کنند؟ کلامی که خداوند در این خصوص به کاتبان گفت درباره‌ی این افراد نیز صدق می‌کند. «برای چه سخن مرا نمی‌فهمید؟ از آن جهت که کلام مرا نمی‌توانید بشنوید … کسی که از خدا است، کلام خدا را می‌شود و از این سبب شما نمی‌شنوید که از خدا نیستید.» ( یوحنا ۸ : ۴۳ و ۴۷ )

کلیسای حقیقی عیسی مسیح که او باز خرید ( اول پطرس ۳ : ۱۸ ) و ساخت ( متی ۱۶ : ۱۸ ) به حالت نخستین بازمی‌گردد. یعنی به کلامی که از روز پنطیکاست اعلام شد. ( اعمال باب ۲ ) به تعلیمی که از اورشلیم آمد، از کوه صهیون. ( اشعیا ۲ : ۳ ؛ اعمال رسولان باب ۲ ) باید در هر زمان تأکید شود. در کلیسای اوّلیه ( عبرانیان ۱۲ : ۲۳ )، در اوّلین و آخرین پیغام، در اوّلین و آخرین تعمید آب و در تمامی ثمرات روح و به راستی در همه‌ی خدمتها هماهنگی وجود خواهد داشت. همه چیز به حالت اصلی خود بازخواهد گشت. مجموعاً هر تعلیم و روش ثبت شده در کتاب مقدّس، ملاک و الگویی همیشگی و ماندگار برای کلیسای عهد جدید است. (اعمال رسولان ۲ : ۴۲) و کلام خدا تا ابد باقی است. ( اشعیا ۴۰ : ۸ ؛ اول پطرس ۱ : ۲۵ )

در پایان قسمتی از کلام که در مقدمه عنوان شده پولس یک بار دیگر بر نقش و جایگاه خداوند ما چنین تأکید می‌کند: «… که او نیز ما را مهار نموده و بیعانه روح را در دلهای ما عطا کرده است.» اشتباه نشود کسی مُهر می‌شود که روح‌القدس را در ضمیر خود ( بُعد سوّم یعنی جان خود ) دریافت کرده باشد نه در روح خود ( بُعد دوم ). تنها زمانی مُهر الهی بر ما قرار می‌گیرد که ما بدواً کلام حقیقت را با ایمان پذیرفته باشیم.

«و در روی شما نیز چون کلام راستی، یعنی بشارت نجات خود را شنیدید، در وی چون ایمان آوردید، از روح قدوس وعده مختوم شدید.» ( افسسیان ۱ : ۱۳ ) این کلام تا ابد اعتبار دارد و غیر قابل فسخ است.

«ولیکن چون او یعنی روح راستی آید، شما را به جمیع راستی هدایت خواهد کرد …» ( یوحنا ۱۶ : ۱۳ ) بنابراین مسح به تنهایی کافی نیست بلکه ایماندار باید اجازه دهد تا روح‌القدس او را به جمیع راستی‌ها هدایت کند.

«امّا آگاه هستیم که پسر خدا آمده است و به ما بصیرت داده است تا حقّ را بشناسیم و در حقّ یعنی در پسر او عیسی مسیح هستیم. او است خدای حقّ و حیات جاودانی.» ( اول یوحنا ۵ : ۲۰ )

و تنها این گونه است که ما تشخیص می‌دهیم در یوحنا ۳ : ۳۴ چه گفته شده است: «زیرا آن کسی را که خدا فرستاد، به کلام خدا تکلم می‌نماید، چون که خدا روح را به میزان عطا نمی‌کند.»

مرسلین الهی هرگز تفسیر خود از فرمایشات خدا را اعلام نمی‌کنند، بلکه کلام خطاناپذیر او را در شکل اصلی‌اش بیان خواهند کرد. هم چنین تمام کسانی که به راستی از خدا هستند نیز کلام را به گوش جان خواهند شنید و آن را بدون تفسیر سلیقه‌ای، با ایمان خواهند پذیرفت. آنها هشدار نهایی را جدی می‌گیرند و به شهادت کامل خدا نه چیزی می‌افزایند و نه چیزی از آن کم می‌کنند. ( مکاشفه ۲۲ : ۱۸ – ۲۱ )

ابراهیم ایمان آورد. از خدا اطاعت کرد و ختنه را به عنوان نشانه عهد ( پیدایش ۱۷ : ۱۰ – ۱۳ ) و تضمین عدالت ایمانش ( رومیان ۴ : ۱۱ ) دریافت نمود. در آن موقع ختنه جسمانی بود و اکنون قلبی. «… ختنه آن که قلبی باشد، در روح نه در حرف …» ( رومیان ۲ : ۲۹ )

در اول قرنتیان ۹ : ۱ – ۳ پولس از رسالت خویش دفاع کرد و به عنوان شخصی که خداوند عیسی را دیده بود ایمانداران را این چنین مخاطب ساخت: «… مگر شما عمل من در خداوند نیستید؟» او بر طبق رسالتش کلام را به آنها اعلام کرده بود و مجدداً نوشت: «هرگاه دیگران را رسول نباشم، البته شما را هستم زیرا که مُهر رسالت من در خداوند شما هستید. حجت من به جهت آنانی که مرا امتحان می‌کنند این است …» هم چنین این دلیل دفاع من است در جواب به آنهایی که به داوری من می‌نشینند.

فلسفه‌ی مُهر را یادآوری کنیم؛ مُهر بر روی یک سند یا گواهینامه قرار می‌گیرد تا به آن اعتبار بخشد. پس سخن از هر کلیسایی نیست بلکه منظور کلیسای عیسی مسیح است که به واسطه‌ی رسالت الهی او ( پولس ) به وجود آمده بود و تنها کلیسایی برخوردار از این شرایط دربردارنده‌ی مُهر خواهد بود.

در دوم تیموتاؤس ۲ : ۱۹ رسول درباره‌ی ثبت تضمین بر بنیادی که کلیسا بر آن بنا نهاده شده است، صحبت کرد. «ولیکن بنیاد ثابت خدا قائم است و این مُهر را دارد که خداوند کسان خود را می‌شناسند و هر که نام مسیح را خوانده از ناراستی کناره جوید.»

تنها برگزیدگان مُهر می‌شوند و تضمین خدا را دربردارند. تنها برگزیدگان رسالتی که خدا برایشان تعیین کرده است را قبول دارند؛ تنها آنان تا به انتها بر مبنای اطاعت از ایمان در تمامی راه با خدا گام برمی‌دارند.

بنابراین خداوند می‌گوید: «شهادت را به هم بپیچ و شریعت را در شاگردانم مختوم ساز.» ( اشعیا ۸ : ۱۶ )

کتاب رمزآلود در مکاشفه ۱ : ۵ با هفت مُهر، مُهر شده بود: «و دیدم بر دست راست تخت نشین، کتابی را که مکتوب است از درون و بیرون، و مختوم به هفت مُهر.» مُهرها گشوده و محتوای کتاب از طریق مکاشفه کشف گردید. فقط مُهر شدگان هر آن چه را که باید از طریق مکاشفه‌ی روح‌القدس به درستی درک می‌کنند. آنها شاگردان حقیقی هستند. در زمان ما این امر به شکل خاصی برجسته است و در این راستا بحث فراخوانی، جدا سازی، آماده سازی و بازگشت به وضعیت کلیسای اوّلیه ( اعاده ) صورت می‌پذیرد. در حالی که واپسین پیغام نبوتی اعلام می‌شود زمان پذیرش مُهر روح موعود فرا می‌رسد.

اکنون این پیغام اعلام می‌شود و تمام کسانی که گوش شنوا دارند خواهند شنید که روح به کلیساها چه می‌گوید. آنها پیروزمندانی هستند که همه چیز را به ارث خواهند برد و زمانی که با نجات دهنده بر روی تخت بنشینند در طول هزار سال با او حکومت خواهند کرد. ( مکاشفه ۳ : ۲۱ ) هم چنین این وعده نیز بلی و آمین است.

اوّل کلمه‌ی وعده، فرزندان وعده را مخاطب قرار می‌دهد. سپس روح موعود، هدف را به عمل می‌آورد و سرانجام فرزندان مُهر می‌شوند.

پیش از این خدا در عهد عتیق وعده‌ای که به ابراهیم، اسحاق، یعقوب و بنی‌اسرائیل داده بود را محقق کرد. در تثنیه ۹ : ۵ چنین می‌خوانیم: «نه به سبب عدالت خود و نه به سبب راستی دل خویش داخل زمین ایشان برای تصرفش می‌شوی، بلکه به سبب شرارت این امّتها، یهوه، خدایت، ایشان را از حضور تو اخراج می‌نماید، و تا آن که کلامی را که خداوند برای پدرانت، ابراهیم و اسحاق و یعقوب، قسم خورده بود استوار نماید.»

در یوشع ۲۳ : ۱۴، یوشع قبل از رحلتش به مردم چنین هشدار داد: «و اینک من امروز به طریق اهل تمامی زمین می‌روم. و به تمامی دل و به تمامی جان خود می‌دانید که یک چیز از تمام چیزهای نیکو که یهوه، خدای شما درباره شما گفته است به زمین نیفتاده، بلکه همه‌اش واقع شده است و یک حرف از آن به زمین نیفتاده.»

در زمان تقدیس معبد، سلیمان در دعای خود چنین گفت: «… یهوه خدای اسرائیل متبارک باد که به دهان خود به پدر من داوود وعده داده، و به دست خود آن را به جا آورده … پس خداوند کلامی را که گفته بود ثابت گردانید، و من به جای پدر خود داوود برخاسته، و بر وفق آن چه خداوند گفته بود بر کرسی اسرائیل نشسته‌ام، و خانه را به اسم یهوه، خدای اسرائیل، بنا کرده‌ام.» ( اول پادشاهان ۸ : ۱۵ و ۲۰ )

به هر حال وعده‌ی اصلی عهد عتیق مربوط به ظهور نجات دهنده بود. به عنوان مثال در اشعیا ۷ : ۱۴ نوشته شده است. «بنابراین خود خداوند به شما آیتی خواهد داد. اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زاید و نام او را عمانوئیل خواهد خواند.» هنگامی که زمان معین فرا رسید و مریم مطلع شد که او به عنوان ظرفی جهت تحقق آن وعده انتخاب شده است، چنین گفت: «اینک کنیز خداوندم. مرا برحسب سخن تو واقع شود.» ( لوقا ۱ : ۳۸ )

الیصابات مادر یحیی با الهام از روح خدا الهام مریم را چنین تأیید کرد: «خوشا به حال او که ایمان آورد، زیرا که آن چه از جانب خداوند به وی گفته شد، به انجام خواهد رسید.» ( لوقا ۱ : ۴۵ )

ابتدا زمانی که فرشته به زکریا پیغام داد این کاهن نمی‌توانست باور کند که قرار است او و همسرش الیصابات والدین مهیا کننده‌ی راه باشند. امّا او سرانجام تشخیص داد که کلمه‌ی خدا در حال تحقق است و پُر از روح‌القدس گشته این کلمات نبوتی را تکلم کرد: «… چنان چه به زبان مقدّسین گفت که از بدو عالم انبیای او می‌بودند.» ( لوقا ۱ : ۶۷ – ۸۰ )

در روز تأسیس کلیسای عهد جدید هنگامی که روح‌القدس بر ایمانداران ریخته شد، پطرس این رویداد را برای جمعیت حاضر چنین شرح داد: بلکه این همان است که یوئیل نبی گفت که: «خدا می‌گوید در ایام آخر چنین خواهد بود که از روح خود بر تمام بشر خواهم ریخت و پسران و دختران شما نبوت کنند و جوانان شما رؤیاها و پیران شما خوابها خواهند دید.»( اعمال رسولان ۲ : ۱۶ – ۱۷ )

به راستی وعده‌های خدا برای همیشه تزلزل ناپذیر باقی می‌ماند. عیسی با خون خود آن چه را که او در کلمه‌ی خود وعده داد، به انجام رسانید ( سرود لِوی پطرس، استکهلم ). تمامی وعده‌های خدا بلى و آمین هستند و این امکان برای ما فراهم شده که در آنها سهیم باشیم. وعده‌ی اصلی همان بازگشت عیسی مسیح است که در یوحنا ۱۴ : ۱ – ۳ به ما اعلام شده است. پس از اتمام روند فدیه، عیسی مسیح به آسمان صعود کرد تا جایی را برای ما مهیا سازد. او به همان ترتیبی که صعود کرد بازخواهد گشت. ( اعمال رسولان ۱ : ۹ – ۱۱ )

به هر حال بازگشت عیسی مسیح و هم چنین تمام موضوعات مرتبط با آن برای ما مهم می‌باشند. پولس این کلمات را با هدایت روح نوشت و امروزه آن کلمات ما را مخاطب می‌سازند. «امّا خود خدای سلامتی، شما را بالکل مقدّس گرداند و روح و نفس و بدن شما تماماً بی‌عیب محفوظ باشد در وقت آمدن خداوند ما عیسی مسیح. امین است دعوت کننده شما که این را هم خواهد کرد.» ( اول تسالونیکیان ۵ : ۲۳ – ۲۴ ) آمین.

در هر صورت این هشدار جدی، ایمانداران حقیقی یعنی آنهایی که مُهر شده‌اند و منتظر تبدیل بدن خود می‌باشند را مخاطب می‌سازد. «و روح قدوس خدا را که به او تا روز رستگاری مختوم شده‌اید، محزون مسازید. در هر قسم تلخی و غیظ و خشم و فریاد و بدگویی و خیانت را از خود دور کنید، و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید چنان که خدا در مسیح شما را هم آمرزیده است.» ( افسسیان ۴ : ۳۰ – ۳۲ )

باشد که خداوند امین و نجات دهنده به همه‌ی ما عطا کند که در یگانگی کامل و هماهنگی با او و کلامش، در میان یکدیگر و با همدیگر در محبت کامل خدا و شریک در وجد روحانی، به کمال برسیم.

«لکن در حال مکشوف شد و به وسیله کتب انبیاء برحسب فرموده خدای سرمدی به جمیع امّتها به جهت ایمان آشکارا گردید، خدای حکیم وحید را به وسیله عیسی مسیح تا ابدالآباد جلال باد، آمین.» ( رومیان ۱۶ : ۲۵ – ۲۷ )

 

کیست که خبر ما را تصدیق نموده باشد؟

 

( اشعیا ۵۳ : ۱ ؛ رومیان ۱۰ : ۱۶ ؛ اول یوحنا ۱ : ۵ )

اکنون آخرین پیغام در مورد اطاعت مبتنی بر ایمان، به تمام ملتها اعلام می‌شود. این مهم پایه و اساسی کتاب مقدّسی دارد، همان طور که پولس نیز در رومیان ۱ : ۱ – ۷ آن را به شکل زیبایی بازگو کرد: «کلام انبیاء را نیز محکم‌تر داریم …» تفسیر سلیقه‌ای مجاز نیست. پطرس در مبحث بازگشت مسیح چنین هشداری به ایمانداران داد. ( دوم پطرس ۱ : ۱۶ – ۲۱ )

تحقق وعده‌ی خاص ملاکی ۴ : ۵ به قبل از بازگشت عیسی مسیح مربوط می‌شود. خدا در ملاکی ۴ : ۵ چنین فرمود: «اینک من ایلیای نبی را قبل از رسیدن روز عظیم و مهیب خداوند نزد شما خواهم فرستاد.» خداوند این امر را تأیید کرده بود. در همان زمان او بر آن چه قرار بود روی دهد، تأکید کرد و گفت: «… و تمام چیزها را اصلاح خواهد نمود.» ( متی ۱۷ : ۱۱ ؛ مرقس ۹ : ۱۲ ) قول خداوند دو بار در متی و لوقا تکرار شده است. هم چنین این وعده بله و نه نیست بلکه بلی و آمین! به هر حال تنها آنهایی که ایمان کتاب مقدّسی دارند، مکاشفه‌ی آن را خواهند پذیرفت و در تحقق وعده‌ها سهیم خواهند شد. چیزی که پطرس در گذشته نوشت هنوز معتبر است. «پس هم چنین در زمان حاضر نیز بقیّتی به حسب اختیار فیض مانده است.» ( رومیان ۱۱ : ۵ )

شایسته است به شکل دقیق به نقل قولهای برادر برانهام در مورد خطاب الهی یازدهم ژانویه ۱۹۳۳ توجه کنیم چیزی که از لبهای خداوند جاری شد این است که پیغام مهیا کننده و زمینه ساز بازگشت ثانویه مسیح خواهد بود. این خطاب الهی توأم با تجربه پُرجلالی بود که به رسالت برادر برانهام ارتباط داشت. آری رسالت برادر برانهام با تحقق نقشه‌ی نجات و بازگشت مسیح ارتباط تنگاتنگی دارد. این کلام کتاب مقدّس هنوز دارای اعتبار است که: «زیرا خداوند یهوه کاری نمی‌کند جز این که سرِّ خویش را به بندگان خود انبیاء مکشوف می‌سازد.» ( عاموس ۷ : ۳ )

همان نبی ( ملاکی ) که در مورد یحیی تعمید دهنده ( ۳ : ۱ ) به عنوان مهیا کننده‌ی راه، نبوت کرد. هم چنین در مورد آخرین نبی‌ای که در مقطعی از پایان روز نجات خواهد آمد نیز نبوت کرد که وی قبل از آن که روز عظیم و مهیب خداوند بیاید ( ۴ : ۵ – ۶ ) خواهد آمد. این وعده‌ی باشکوهی است و خداوند ما خود آن را تأیید کرده است. این وعده نیز بلی و آمین است.

شاید خدا انبیای خود در عهد عتیق و پیغام‌آوران خود در عهد جدید را از روی زمین برداشته باشد امّا شهادت و پیغام آنها برای ما در کتاب مقدّس باقی مانده است. برادر برانهام نیز مأموریت خود را براساس دعوت الهی به جا آورد. هر چیزی که خدا می‌بایست به ما بگوید منکشف شده است. از نقطه نظر انسانی ویلیام برانهام ناگهانی و غیر منتظره فراخوانده شده بود، درست مثل یحیی تعمید دهنده. امّا او مأموریت خود را به اتمام رساند. از خدمت او است که کلام مکشوف شده‌ای مانند اسرار ملکوت خدا و گشایش مُهرها برای ما باقی مانده است. رحلت برادر برانهام باعث توقف روند اعلام پیغام نشد. [ بلکه به برکت وجود یک خدمت تأیید شده – مترجم. ] و نقشه‌ی خدا برای نجات بشریت هم چنان برای قوم او اعلام می‌شود و ابعادی چون بشارت، تعلیم و نبوت را در بردارد. از این دیدگاه به جرأت می‌توان گفت که انجیل تام عیسی مسیح تحت عنوان پیغام زمان آخر قبل از بازگشت عیسی به عنوان شهاداتی برای تمامی ملتها موعظه می‌گردد. ( متی ۲۴ : ۱۴ )

این ندای یک بیداری است که تمامی باکره‌هایی که منتظر آمدن داماد هستند را مخاطب می‌سازد: «اینک داماد می‌رسد برای دیدن او بروید.» این پیغام یک دعوت به خروج را نیز در بردارد: «پس خداوند می‌گوید: از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید و چیز ناپاک را لمس مکنید …» ( اشعیا ۵۲ : ۱۱ ؛ دوم قرنتیان ۶ : ۱۷ – ۱۸ ) شایان ذکر است که تنها باکره‌های دانا هستند که بدون افزودن حتی کوچک‌ترین تفسیری به پیغام آخر ایمان دارند. آنها تنها کسانی هستند که بدون برداشت سلیقه‌ای به هر آن چه که در کتاب مقدّس ثبت شده است، ایمان دارند. ایشان به برکت هدایت الهی به سوی کمال رهبری می‌شوند، آماده خواهند بود و با داماد به شام عروسی خواهند رفت. ( متی ۲۵ : ۱۰ )

 

هر کلامی در متن خود

 

خداوند گفت: «آن زمان ملکوت آسمان مثل ده باکره خواهد بود …» ( متى ۲۵ : ۱ ) این کلام خداوند به چه دوره‌ای از تاریخ نجات مربوط می‌شود؟ در متی ۲۴ خداوند ترتیب اتفاقات را در بازه‌ی زمانی دوره‌ی آخر اخبار کرد. او به طور خاص به نشانه‌ی درخت انجیر اشاره کرد که همانا بازگشت عبرانیان به سرزمین پدریشان یعنی سرزمین وعده می‌باشد. او توجه ما را به اتفاقاتی که هم اکنون در برابر دیدگان ما در حال انجام می‌باشد، جلب کرد. «هم چنین شما نیز چون این همه را بینید، بفهمید که نزدیک بلکه بر در است.» ( متى ۲۴ : ۳۳ ) آری این امور طبق وعده‌ای او انجام می‌شود. سپس خداوند ما از بازگشت پسر انسان صحبت کرد. او این زمان را با زمان نوح مقایسه کرد و بار دیگر چنین تأکید فرمود: «… بنابراین هم چنین آمدن پسر انسان خواهد بود.» در بازگشتی که ما با اشتیاق منتظر هستیم، یکی گرفته و دیگری واگذارده خواهد شد. ( آیه ۴۰ – ۴۱ ) این اتفاق در زمان ربوده شدن به وقوع خواهد پیوست. بنابراین خداوند چنین به ما هشدار می‌دهد: «لهذا شما نیز حاضر باشد، زیرا در ساعتی که گمان نبرید، پسر انسان می‌آید.» ( آیه ۴۴ )

تمام چیزهایی که خداوند ما ذکر کرد: جنگها، اخبار جنگها، قحطیها و زلزله‌ها و تمام دردهای زه که بر کل زمین خواهد آمد قطعاً در حال به وقوع پیوستن می‌باشند و ما شاهد آنها هستیم. «و بر زمین تنگی و حیرت از برای امّتها روی خواهد نمود به سبب شوریدن دریا و امواجش …» ( متی ۲۱ : ۲۵ ) به همین ترتیب آن چه که خداوند بعد از بیان اخبار زمان آخر در متی ۲۴ : ۴۵ – ۴۷ گفت، در زمان ما محقق می‌شود: «پس آن غلام امین و دانا کیست که آقایش او را بر اهل خانه خود بگمارد تا ایشان را در وقت معین خوراک دهد؟» آری این نیز قول خداوند است و کلیسا باید برای آن کلام اهمیت خاصی قائل شود. برادر برانهام هشت بار در محدوده زمانی معین یعنی از ۱۱ مارس ۱۹۶۲ تا ۲۸ ژانویه ۱۹۶۳ به دستور خداوند بر ذخیره سازی اشاره کرد. در خور دقت است که خدا نه تنها یک نبی برای ذخیره کردن غذا فرستاد بلکه او هم چنین ترتیب داد تا این غذا از طریق دیگر خادمین در بین تمام افراد خانواده توزیع شود. خدمت توزیع و تقسیم غذا، منابع کلام الهی را در اختیار دیگر خادمان قرار می‌دهد و ایشان بدین ترتیب می‌توانند خوراک را بین همه‌ی اهل خانه‌ی خدا توزیع نمایند. آری! کلام مکشوف شده، در حکم غذای روحانی برای همه‌ی ما می‌باشد.

در تاریخ ۱۱ ژوئن ۱۹۳۳ زمانی که برادر برانهام دسته‌ای از ایمانداران را در رودخانه‌ی اوهایو تعمید می‌داد آسمان گشوده شد و نوری مافوق‌الطبیعه در برابر دیدگان حاضران فرود آمد و خداوند به خادم خود چنین گفت: همان طور که یوحنای تعمید دهنده به عنوان پیشتاز ظهور مسیح فرستاده شد تو نیز با پیغامی فرستاده می‌شوی که پیشتاز در زمینه ساز ظهور ثانویه مسیح خواهد بود. دسته‌ای از مردم معتقدند رسالت ذخیره خوراک با رحلت برادر برانهام پایان پذیرفت. آنها بر پایه‌ی برداشتهای خود گفته‌ی خداوند را چنین تحریف کردند: همان طور که یوحنای تعمید دهنده به عنوان پیشتاز ظهور مسیح فرستاده شد، تو نیز فرستاده می‌شوی که پیشتاز و زمینه ساز ظهور ثانویه مسیح باشی. بنابراین کار خدا در زمان حاضر و کسی که اکنون حامل پیغام است از نظر این گروه قابل پذیرش نیست. آنها کماکان در گذشته زندگی می‌کنند و این چنین از خطایی به خطایی دیگر و از تفسیری به تفسیری دیگر می‌پردازند. البته باید از ایشان بپرسید که چگونه این کلام برادر برانهام را در تفاسیر خود می‌گنجانند: نه این که من پیشتاز باشم بلکه پیغام در جایگاه پیشتاز قرار دارد.

هر کس قول خداوند و چیزی که برای ما از لبهای برادر برانهام باقی گذاشته است را انکار کند، در دام افتاده، همان طور که حوا اغوا شد. در دوم قرنتیان باب ۱۱ می‌بینیم پولس در پی آن بود تا عروسی بی‌لک و چروک را به مسیح تقدیم کند. برادر برانهام نیز در همین راستا کوشید. این رؤیای خادمان خدا هم اکنون در شرف تحقق می‌باشد. کلام خدا درباره‌ی روند اغوا چنین آگاه سازی می‌کند: مسیح دیگری موعظه می‌شود؛ روح دیگری کار می‌کند و انجیل دیگری اعلام می‌گردد. پولس با اقتدار جایگاهش به عنوان رسول، چنین افرادی را زیر آناتیما قرار می‌دهد. ( غلاطیان ۱ : ۶ – ۱۰ ) قابل توجه است که آنها تنها این حرف خاص برادر برانهام را زیر سؤال می‌برند ولی جدای از این در محافلشان عبارت: نبی گفت! نبی گفت! به کرات شنیده می‌شود. آنها سخنان برادر برانهام را خارج از بافت خود مطرح می‌کنند و نمی‌کوشند تا متن کتاب مقدّسی آن را درک کنند. در نتیجه نبی، محور موعظه‌ی آنها می‌شود و بدین ترتیب انجیل دیگری اعلام می‌گردد. باکره‌های دانا تمام این امور را درک می‌کنند و آن را در چهارچوب و متن کتاب مقدّسی مناسب قرار می‌دهند. آنان به کلامی که در ابتدا بود و تا ابد باقی است ایمان دارند. باکره‌های دانا همان عروسی هستند که با خون فدیه، در کلام، تقدیس و با مسیح در روح یکی می‌شود.

با این وجود، هم چنین باکره‌های نادان نیز بازگشت خداوند را انتظار می‌کشند و حتی متقاعد شده‌اند که سهمی در ربوده شدن خواهند داشت و در جشن عروسی برّه شرکت خواهند کرد، امّا از کاری که خدا اکنون انجام می‌دهد غافلند. یوحنا، پولس ( اعمال ۲۶ : ۱۳ – ۱۸ ) و برادر برانهام دعوت خاصی داشتند و رسالتشان در نقشه‌ی نجات از اهمیت بالایی برخوردار بوده است. هیچ یک از آنها نمی‌توانست تعبیر شخصی در دعوت خود داشته باشد. این مطلب در مورد من نیز صادق است. خداوند مرا برگزید و به کاری گماشت هر چند که این انتخاب شخصی من نبود امّا باید اطاعت کنم. او همیشه مرا با این کلام مخاطب ساخت:

• خادم من،
• خادم من به زودی زمان تو برای این شهر به پایان خواهد رسید …
• خادم من هیچ کلیسای محلی ایجاد نکن …
• خادم من، تو را بر طبق متی ۲۴ : ۴۵ – ۴۷ برای توزیع خوراک مقدر ساخته‌ام …
• خادم من بلند شو و دوم تیموتاؤس باب ۴ را بخوان!

تا جایی که به من مربوط می‌شود هر چه که او گفت و نیز در متی ۲۴ : ۴۵ – ۴۷ نوشته شده است در حکم قول خداوند می‌باشد. درست پس از آن ما در باب ۲۵ در مثال ده باکره می‌خوانیم. پس از آن – یعنی هنگامی که تمام آن چه که در باب ۲۴ اعلام شده بود در حال وقوع می‌باشد – پادشاهی آسمان به ده باکره تشبیه خواهد شد … سپس حینی که خوراک توزیع می‌شود، آوازی در نیمه شب طنین انداز می‌گردد. اینک داماد می‌آید! پس تمام این امور محقق می‌شود و در زمان ما، رخ می‌دهد. سخن از مهم‌ترین دوره تاریخ نجات است و خوشا به حال کسانی که در این روند حضور مثبت دارند.

برادر برانهام بیست روز پیش از رحلتش در موعظه‌ای تحت عنوان”ربوده شدن”درباره‌ی آن فریاد بیداری که طنین انداز می‌شود، صحبت کرد: این پیغام ایمانداران را در کنار هم جمع می‌کند. ابتدا این ندا طنین انداز می‌شود: اکنون زمان اصلاح مشعل است. بلند شوید و مشعلهای خود را اصلاح کنید … اینک داماد می‌آید. بلند شوید و مشعلهای خود را اصلاح کنید. ( ۴ دسامبر ۱۹۶۵ )

برادر برانهام در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۵ یعنی یک ماه قبل از وفات، در موعظه‌ای تحت عنوان”وحدت نامرئی عروس مسیح”گفت: دقت کنید زمانی که عروس روحانی مسیح وارد بیداری و بازگشت به اصل خود می‌شود و خویشتن را با کلام خدا هماهنگ می‌کند، پیغامی برخاسته از کتاب مقدّس، او و برگزیدگان را فرو خواهد گرفت.

برادر برانهام در موعظه‌ای درباره‌ی”مُهر هفتم”گفت: شاید زمان آن فرا رسیده باشد که این شخص بزرگوار که چشم به راه او هستیم برخاسته و وارد صحنه شود. ممکن است رسالت من مبنی بر دعوت ایمانداران به رجعت به کلام تنها، اساس و پایه‌ی کار باشد. اگر چنین باشد به زودی از میان شما برداشته خواهم شد، چون دو نفر هم زمان برجسته نمی‌گردند. دقت داشته باشید که او باید پیشرفت کند در حالی که من عقب می‌روم. من نمی‌دانم امّا خدا این امکان را برای من فراهم کرد که پیش بُرد امور ملکوت را ببینم. این عین حقیقت است. ( ۲۴ مارس ۱۹۶۳ )

در انتهای این موعظه برادر برانهام چنین دعا کرد: خداوندا! دعا می‌کنم که تو کمکم کنی. خداوندا من کم توان شده‌ام و می‌دانم ایام کمی پیش رو دارم؛ دعا می‌کنم که تو کمکم کنی. خداوندا! عطا فرما آمین و صادق باشم. بتوانم تا جایی که برای من مقدر شده است پیغام را اعلام کنم. باشد تا زمانی که مهلت من به اتمام رسید و از آن رودخانه‌ی مواج عبور کنم بتوانم این شمشیر را به دست شخص امین بسپارم که حقیقت را اعلام کند. اگر چه خدا پیغام‌آور را از ما گرفت امّا پیغام برایمان باقی مانده و در سراسر دنیا اعلام می‌شود. شمشیر روح ( افسسیان ۶ : ۱۰ – ۲۰ ) به من سپرده شده است.

• «و به فرشته کلیسای در پرغامُس بنویس این را می‌گوید او که شمشیر دودمه تیز را دارد …» ( مکاشفه ۲ : ۱۲ )
• «زیرا کلام خدا زنده و مقدر و برنده‌تر است از هر شمشیر دودم و فرو رونده تا جدا کند نفس و روح و مفاصل و مغز را و مُمَیِّز افکار و نیّتهای قلب است.» ( عبرانیان ۴ : ۱۲ )

در ۲۳ آگوست ۱۹۶۴ برادر برانهام این کلام تشویق آمیز را گفت: تنها چیزی که شما می‌توانید بر آن تکیه داشته باشید قول خداوند در کتاب مقدّس است. ای فرزندان! ای کلیسا! من کوشیده‌ام شما را در چهارچوب این کلام قرار دهم. اگر اتفاقی رخ داد و به خواست خداوند از این کره‌ی خاکی برداشته شوم مبادا از این کلام دور شوید. با تمام قلب خود به یاد داشته باشید. در کلام بمانید. مبادا کلام را ترک کنید. از هر آن چه برخلاف کلام است دور شوید. آن موقع می‌توانید اطمینان حاصل کنید که در حقیقت به سر می‌برید.

باکره‌های دانا به تک تک سخنان و وعده‌های خداوند ایمان دارند. آنها از روشنایی به روشنایی سوق داده می‌شوند و در چیزی که خدا انجام می‌دهد سهم مستقیمی دارند. آنها نه تنها مشعلها و روشنایی آسمانی دارند بلکه از پُری روح برخوردارند و روح آنها را به جمیع راستیها هدایت می‌کند. ظرفهایشان پُر از روغن است و بر طبق کلام خداوند در جشن نکاح برّه شرکت خواهند کرد، امّا قبل از آن و در زمان فراخوانی و آماده سازی عروس، با خدمت تعلیمی عصر خود همسو می‌شوند؛ همان طوری که پیش از آن نیز با خدمت نبوتی همسو شدند. خدا در گذشته متوقف نشده بلکه او خدای زمان حال نیز می‌باشد.

برادر سوتمن و برادر توماس

 

شهادت توماس اشمیت

 

در سپتامبر ۲۰۰۹ من [ توماس اشمیت ] و برادر دنیل فرصتی برای ملاقات با برادر فرد سوتمن در جفرسون ویل داشتیم. در آن زمان او ۹۳ ساله بود. ما دیدیم که او در سلامتی جسمی و فکری به سر می‌برد و با اشتیاق درباره‌ی کار خدا با برادر برانهام، به خصوص درباره‌ی هدیه شفای الهی شهادت می‌داد. البته این دلیل اصلی ملاقات ما نبود. سپس مدتی با هم صحبت کردیم. بعد ما از برادر سوتمن درباره‌ی ملاقات خاصی که برادر فرانک و برادر برانهام داشتند پرسیدیم. او نیز در این ملاقات حضور داشت. او به خاطر آورد و گفت برادر برانهام به برادر فرانک گفت: او با این پیغام به آلمان برخواهد گشت. این به ملاقات سال ۱۹۵۸ در دالاس تگزاس برمی‌گردد. وقتی بیشتر در مورد ملاقات دسامبر ۱۹۶۲ پرسیدیم جایی که برادر برانهام کلمه به کلمه مأموریتی که خداوند به برادر فرانک در ۲ آوریل ۱۹۶۲ داده بود را تکرار کرد، برادر سوتمن پاسخ داد: این عین حقیقت است. او نه تنها کلمه به کلمه حکم برادر فرانک را چنین تأیید کرد: خادم من زمان تو برای این شهر به زودی به پایان خواهد رسید … بلکه تأیید کرد که برادر برانهام در ادامه گفته بود: برای خوراک دادن صبر کن تا وقتی که مابقی خوراک مهیا شود … خوراک در موعظه‌ها بر روی نوارها است … برای ما این ملاقات باعث شادی و بنا بود به خصوص به خاطر شهادت غیر منتظره‌ی او درباره‌ی ملاقات در دالاس در ژوئن ۱۹۵۸.

ما این شهادت را برای جلال خدا دادیم و برای کسانی سودمند است که هنوز نمی‌توانند باور کنند خداوند در روند تحقق نقشه‌ی نجات خدمت خاصی را برانگیخته است. البته ما حتی پیش از ملاقات با برادر سوتمن، با تمام وجودمان به شهادت برادرمان ایمان داشتیم. سالها است که ما از برکات این خدامت برخوردار شده‌ایم. خدا تغییر نمی‌کند بلکه هم چنان در چهارچوب الگوی کتاب مقدّسی نقشه‌ی خود را محقق می‌سازد. ما باید زمان و پیغامش را تشخیص دهیم!

البته خدمت برادر فرانک نیاز به تأیید، شهادت و سفارش ما ندارد. او می‌تواند با اطمینان همراه پولس بگوید: «آیا باز به سفارش خود شروع می‌کنید؟ و آیا مثل بعضی احتیاج به سفارش نامه‌ها به شما یا از شما داشته باشید؟ شما رساله ما هستید، نوشته شده در دلهای ما، معروف و خوانده شده جمیع آدمیان …» ( دوم قرنتیان ۳ : ۱ – ۲ )

 

گفتگوی پُر ثمر

 

همان طور که بارها پیش‌تر اشاره شد، گوردُن لیندسی در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۸ کنفرانس بزرگی در دالاس تگزاس ترتیب داده بود در آن هنگام من در پی آن بودم با برادر برانهام دیدار کنم. برادر توماس تأیید این مطلب را از زبان دوست صمیمی برادر برانهام که در آنجا حضور داشت، شنید. در پایان گفتگو ، برادر برانهام به من گفت: خداوند به تو برکت دهد و با تو باشد. آن روز بعد از ظهر او از بالای منبر چنین گفت: اکنون مردی از آلمان مرا در آغوش گرفت. در آلمان هر روز در جلسات ما ده هزار نفر توبه می‌کردند، به عبارت دیگر پنجاه هزار نفر در پنج شب.

چه در اینجا و چه در آمریکا حضور خدا دیده می‌شد. فضای کتاب مقدّس برای هزاران نفر تداعی شد. من از زمان جلسه در کارلسروهه آلمان در آگوست ۱۹۵۵ در خود پیوند ویژه‌ای با برادر برانهام حس کردم. کلمات او در پایان گفتگو در دالاس به منزله‌ی حکم الهی برای من بود: تو با این پیغام به آلمان برخواهی گشت. من به کانادا مهاجرت کرده، در آنجا زندگی جدیدی شروع و خانه‌ای خریده بودم. امّا بعد از شنیدن کلماتی که من با این پیغام به آلمان برخواهم گشت، همه چیز را ترک کرده و همان سال با خانواده‌ام به آلمان برگشتم.
در مورد نیم قرن خدمتم برای خداوند گفتنی بسیار است. مهم‌ترین تجربه‌ی من خدمتی بود که خداوند امین در ۲ آوریل ۱۹۶۲ به من سپرد. آن بله و نه نبود بلکه قول خداوند بلى و آمین است و خواهد بود. من از مسؤلیتی که به این خدمت مربوط می‌شود آگاهم. من بیشترین زمان از روزها و شبهایم را به این خدمت اختصاص داده‌ام، موعظه کرده‌ام، ترجمه کرده‌ام، نوشته‌ام و شخصاً پیغام آخر را در بیش از ۱۵۰ کشور اعلام کرده‌ام.

تا زمانی که خواست خداوند باشد و فیض دهد من رسالت خود را ادامه می‌دهم. من کلام خالص را موعظه خواهم کرد ( دوم تیموتاؤس ۴ : ۱ – ۵ ) و خوراک روحانی که چنین به ما سپرده شده است را در میان مردمان خدا توزیع خواهم کرد. ( متی ۲۴ : ۴۵ – ۴۷ ) همان طور که پولس از همکارانش سیلوانوس و تیموتاؤس یاد کرد به همین ترتیب من می‌توانم از تمام برادرانی که در سراسر دنیا در این امر سهیم هستند یاد کنم. آنها در اعلام کلام، پیغام، آموزه‌های کتاب مقدّس و توزیع خوراک روحانی با من شریکند. عروس می‌شنود و خود را آماده می‌کند.

 

حوادث زمان آخر

 

آیات بسیاری از کلام به طور خاص زمان ما را توصیف کرده‌اند. مسائلی هم چون بی‌عدالتی که روز افزون است. ناآرامی در میان ملل و حیرت که همه جا غالب است. همه‌ی شهروندان به دنبال راه حل هستند، امّا به نظر نمی‌رسد که کسی بتواند گره از کار باز کند. برگزاری این تعداد کنفرانسهای سطح بالا برای حل بحرانهای مالی و اقتصادی دنیا در یک سال سابقه نداشته است. آیا کسی تا به حال در مورد کشورهای ورشکست شده و بانکهای زیادی که باید بسته شوند شنیده است؟ تمام کشورها با ناامیدی در پی راه حلها هستند، حتی روسیه و چین. تمام کشورها خصوصاً در زمینه‌ی مسائل اقتصادی به گونه‌ای بهم وابسته‌اند.

هم اکنون واتیکان وارد صحنه شده است. واتیکان برای کنترل بازارهای مالی خواستار ایجاد یک مرجع نظارتی بین‌المللی و یک بانک مرکزی بین‌المللی می‌باشد. وظیفه‌ی نسل امروز است که روند جدید جهانی را برای دستیابی به انتفاع همگانی آگاهانه بپذیرند. ما می‌توانیم این سخنان را در یادداشتی از شورای عالی کلیسای کاتولیک برای حصول عدالت و صلح بخوانیم. در ادامه چنین آمده است: روح بابل مربوط به گذشته است اکنون نیاز به روح پنطیکاست است، روحی که خانواده‌ی بشری را متحد خواهد ساخت. ( رادیو واتیکان، ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱ )

براساس کتاب دانیال نبی، آخرین قدرت زمینی همه‌ی زمین را خواهد بلعید و آن را وادار به وحدت خواهد کرد. هر روزه شاهد دخالت اتحادیه اروپا در مسائل اقتصادی هستیم که هدفش جلوگیری از وخامت بیشتر اوضاع است. نتیجه‌ی این دخالتها این است که همه‌ی کشورها زیر یک چتر مشترک قرار بگیرند. هم اکنون سخن از اقتصاد جهانی است. فردا بحث تشکیل یک دولت جهانی خواهد بود و سرانجام مسئله‌ی تشکیل کیش و آیین جهانی مطرح خواهد شد. هر یک این پدیده‌ها زمینه ساز دیگری خواهد بود.

تنها کلیسای حقیقی و برگزیده‌ی عیسی مسیح زیر چتر حمایتی حضرت اعلى باقی خواهد ماند. ( مزمور ۹۱ ) و حقیقتش پناهگاهشان خواهد بود. ( مزمور ۴۰ : ۱۱ ) در دنیا تنها فریب وجود دارد و سرابی بیش نیست زیرا تمام ممالک دنیا مطیع رئیس این جهان هستند و تحت نفوذ نیروی شرارت. امّا بر طبق وعده‌ی خدا، قادر مطلق عدالت ابدی را برای قومش برقرار خواهد ساخت. «و انصاف را ریسمان می‌گردانم و عدالت را ترازو …» ( اشعیا ۲۸ : ۱۷ ) بنابر دانیال ۷ : ۲۶ – ۲۷ حضرت اعلی پادشاهی خود را در زمان آخرین امپراطوری جهانی برقرار خواهد ساخت و هزاره آغاز خواهد شد. ( مکاشفه ۱۱ : ۱۵ ) زمان نزدیک است؛ ما در چنین هنگامی به سر می‌بریم!

 

گزارش در مورد بشارت جهانی ماه‌های سپتامبر، اکتبر و نوامبر ۲۰۱۱

 

این گزارش تابستانی از سفر بشارتی من در سه ماه گذشته می‌باشد:

ما در ۱۰ و ۱۱ سپتامبر دیدار خاصی از دونتسک اکراین داشتیم که برادران و خواهران بسیاری از کشورهای اطراف حضور داشتند. آنها به زبان روسی صحبت می‌کردند یا آن را متوجه می‌شدند. برادر پُل اشمیت من را همراهی کرد و مترجم من بود.

در ۱۷ و ۱۸ سپتامبر در لیون فرانسه موعظه کردم، جایی که خواهران و برادران بسیاری از دیگر کشورهای اروپایی نیز حاضر بودند. خدا بسیار به ما برکت داد.

ما در ۹ اکتبر یک جلسه‌ی خاص و پر برکت در رُم داشتیم؛ گروه‌های مختلفی از سراسر ایتالیا شرکت کردند.

من از ۱۲ تا ۲۲ اکتبر بعضی از کلیساها را در پنوم بن کامبوج و در هوشی مین ویتنام ملاقات کردم. این دوّمین سفر من به آن کشورها بود. موعظه‌ها به زبان ملی مربوطه ترجمه، ضبط و تکثیر شده بودند. از طریق توزیع این موعظات ضبط شده ایمانداران این کشورها می‌توانند باز از برکات این جلسات برخوردار شوند. آخرین سفر منطقه‌ای ما فلیپین بود. ما در مانیل جلسه‌ای با برادران داشتیم. بالغ بر ۳۰ واعظ از پیغام در این جلسه حضور داشتند.

بعد از یک وقفه طولانی، در ۲۹ اکتبر در شهر گراز استرالیا یک جلسه در محبت الهی شکل گرفت و خاطرات بیش از ۴۰ سال پیش در من زنده شد. طبق روال هر ماه ایمانداران برای شنیدن کلام خدا در آخرین یکشنبه‌ی اکتبر در زوریخ سوئیس جمع شدند.

از ۱۰ تا ۲۰ نوامبر از کشورهای جنوب آفریقا دیدن کردم. ابتدا به آنگولا رفتم، جایی که هزاران نفر در استادیومهای شهرهای لوآندا و کابیندا جمع شده به کلام خدا گوش جان سپردند. در دعای اختتامیه همگانی، بعد از موعظه ستایش و پرستش می‌شد. جلسه‌ی بعدی در زیمباوه در شهرهای حراره و در بولاوایو بود که بسیار پر برکت بود. در بلانتیر مالاوی اوّلین جلسه برای شرکت در یک کلیسای پنطیکاستی تثلیثی برنامه‌ریزی شده بود. هنگامی که واعظ در آخر جلسه اعلام کرد که او نمی‌تواند پیغام را بپذیرد، تمام برگزیدگان به نشانه‌ی اعتراض از جای خود بلند شدند. جلسه نهایی که در لیلونگو صورت پذیرفت پیروزی بزرگی برای حقیقت بود.

آخرین سفر در ۲۰ نوامبر به ژوهانسبورگ آفریقای جنوبی بود. بیش از ۱۵۰۰ ایماندار بومی آمده بودند. در آینده من قادر نیستم همانند سالهای گذشته سفرهای زیادی داشته باشم ولی برایم مهم است که به طور عمده از روی تعداد کشورهای باقی مانده‌ای که نتوانستم تا کنون ببینم، متمرکز شوم.

خدا فیض و برکت عطا کرده و در بسیاری از کشورها در سراسر جهان برادران می‌توانند با جماعتهایشان در موعظات نخستین آخر هفته هر ماه در کرفلد شرکت کنند. در اوّلین آخر هفته در نوامبر، ۸۴۴ شرکت کننده به صورت آنلاین به ما محلق شدند و به طور پیوسته هر ماه تعداد آنها در حال افزایش است. موعظات در آلمان برگزار و هم زمان به ۱۲ زبان مختلف ترجمه می‌شوند. تعداد دی وی دی‌هایی که ماهانه فرستاده می‌شوند به ۶۷۰۰ رسیده است. پیغام آخر برای تمام مردم، زبانها و ملتها به عنوان یک شهادت موعظه و بدین ترتیب کلام خداوند محقق می‌شود.

می‌خواهم خالصانه از همه شما برادران و خواهران عزیزم به خاطر پشتیبانی پایدار در پیش برد کار خدا با دعاها و هدایایتان تشکر کنم. خداوند به شما پاداش دهد. شایسته است تا به انتها امین باشیم چون تنها کسی که تا به آخر ایستادگی کند پاداش دریافت خواهد کرد. «… که او نیز شما را تا به آخر استوار خواهد فرمود تا در روز خداوند ما عیسی مسیح بی‌ملامت باشید.» (اول قرنتیان ۱ : ۸)

مأمور از جانب خدا، برادر اوالد فرانک

دانلود نامه گردشی دسامبر ۲۰۱۱
دانلود جهت چاپ
دانلود جلد