نامه گردشی آوریل ۲۰۲۰ برادر اوالد فرانک ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

نامه گردشی آوریل ۲۰۲۰ ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

نامه گردشی آوریل ۲۰۲۰

 

«عیسی مسیح دیروز، امروز و تا ابدالآباد همان است.» ( عبرانیان ۱۳ : ۸ )
نامه گردشی آوریل ۲۰۲۰ ( تیر ۱۳۹۹ )

 

نوشته‌ای از جانب خدا

 

در نام زیبای خداوند ما عیسی مسیح به همه‌ی برادران و خواهران در مسیح درود فراوان می‌فرستم. به عنوان تحیت دوم پطرس ۳ : ۹ را برگزیده‌ام: «خداوند در وعده‌ی خود تأخیر نمی‌نماید چنان که بعضی تأخیر می‌پندارند بلکه بر شما تحمل می‌نماید چون نمی‌خواهد که کسی هلاک گردد بلکه همه به توبه گرایند.»

وعده‌ای که پطرس به آن اشاره می‌کند از این قرار است: «و اگر بروم و از برای شما مکانی حاضر کنم، باز می‌آیم و شما را برداشته با خود خواهم برد تا جایی که من می‌باشم شما نیز باشید.» (یوحنا ۱۴ : ۳ )

ما بابت کلام گرانبها و پاک خدا از کتابهای عهد عتیق گرفته تا انجیلها، نامه‌های رسولان و مکاشفه در عهد جدید سپاس‌گزاریم. کلام خدا هر موضوع مطرح در کتاب را به بهترین شکل تبیین کرده است.

چه در گذشته، چه در زمان حاضر بازگشت مسیح مهم‌ترین موضوع مطرح برای ایمانداران پیرو کتاب مقدّس است. هم اکنون در همین راستا پیغام واپسین به فراخوانی، جداسازی و آماده سازی کلیسای عیسای مسیح برای بازگشت روز شکوه‌مند بازگشت خداوند می‌پردازد.

ما در دوم پطرس ۳ : ۱۴ چنین می‌خوانیم: «لهذا ای حبییان، چون انتظار این چیزها را می‌کشید، جد و جهد نمایید تا نزد او بی‌داغ و بی‌عیب در سلامتی یافت شوید.»

رسولان با هدایت الهی به تفصیل موضوع بازگشت مسیح برای ایمانداران می‌پرداختند. یوحنا در نخستین رساله‌ی خود در این باره چنین نوشت: «الآن ای فرزندان در او ثابت بمانید تا چون ظاهر شود، اعتماد داشته باشیم و در هنگام ظهورش از وی خجل نشویم.» ( اول یوحنا ۲ : ۲۸ ) ملاحظه بار ویژه‌ای که روح‌القدس در این خصوص بر قلب رسولان به جهت آماده سازی ایمانداران برای آن روز فرخنده گذاشته، شورانگیز است. این مطلب به شکل ویژه برای ما صدق می‌کند چون می‌دانیم که به برکت وجود این رهنمودها می‌توانیم برای بازگشت مسیح که اینک فرادست می‌شود، آمادگی کامل پیدا کنیم.

آن چه پولس رسول به همکار خود تیموتاؤس می‌نویسد در واقع مرا و تمام کسانی را که ضمن اعلام کلام خدا با امانت تمام خوراک روحانی را پخش می‌کنند، مخاطب می‌سازد: «که تو وصیت را بی‌داغ و ملامت حفظ کن تا به ظهور خداوند ما عیسی مسیح …» ( اول تیموتائوس ۶ : ۱۴ ) با این توصیف، پیدا است که پیش از بازگشت مسیح، موعظه باید برخاسته از کتاب مقدّس باشد. اعلام کلام خدا باید عاری از هر گونه اشتباه باشد.

پولس در ادامه با در نظر گرفتن بازگشت خداوند چنین می‌نویسد: «تا به ظهور خداوند ما عیسی مسیح که آن را آن متبارک و قادر وحید و ملک‌الملوک و رب‌الارباب در زمان معین به ظهور خواهد آورد.» ( اول تیموتائوس ۶ : ۱۵ )

خدا از پیش همه چیز را برقرار کرده است: همه‌ی نقشه نجات، آن چه باید در زمان ظهور اوّل مسیح رخ می‌داد و در همین راستا آن چه باید در عصر حاضر پیش از آمدن دوباره مسیح به وقوع بپیوندد. به همین خاطر رسول از آن چه در زمان معین به ظهور خواهد آورد، صحبت می‌کند. از این رو در زمان ما پیغام پیش از بازگشت مسیح اعلام می‌شود.

ما در دوم تیموتاؤس ۲ : ۱۵ می‌خوانیم: «و سعی کن که خود را مقبول خدا سازی، عاملی که خجل نشود و کلام خدا را به خوبی انجام دهد.»

به راستی که خدا همه چیز را منظور کرده است. از این بابت سپاس‌گزاریم، من شخصاً بایت سالیان بسیاری که مجال یافتم بی‌آنکه حتی یک بار به برداشتهای انسانی متوسل شوم، کلام را اعلام کنم، خدا را شکر می‌کنم. و تنها کلام مقدّس خدا را اعلام کرده‌ام.

سپاس‌گزارم از این که در سال ۱۹۸۰ خداوند چنین به من دستور داد: ای خادم من، برخیز و دوم تیموتاؤس فصل ۴ را بخوان. از جای خود برخاستم، کتاب مقدّس را برداشته و خواندم: «تو را در حضور خدا و مسیح عیسی که بر زندگان و مردگان داوری خواهد کرد قسم می‌دهم و به ظهور و ملکوت او که به کلام موعظه کنی و در فرصت و غیر فرصت مواظب باشی و تنبیه و توبیخ و نصیحت نمایی، با کمال تحمل و تعلیم.»

«زیرا ایامی می‌آید که تعلیم صحیح را متحمل نخواهند شد، بلکه بر حسب شهوات خود خارش گوشها داشته، معلمان را بر خود فراهم خواهند آورد و گوشهای خود را از راستی برگردانیده، به سوی افسانه‌ها خواهند گرایید. لیکن تو در همه چیز هشیار بوده، متحمل زحمات باش و عمل مبشر را به جا آور و خدمت خود را به کمال رسان.» ( دوم تیموتاؤس ۴ : ۱ – ۶ )

از آن زمان به بعد این بخش از کتاب مقدّس جایگاه ویژه‌ای برای من پیدا کرد. در آیه‌های نخست این باب دعوتی به چشم می‌خورد. در آن زمان تیموتاؤس همکار پولس مخاطب این دعوت بود. ولی در سال ۱۹۸۰ من مخاطب این فرمان خداوند بودم. در ادامه آن چه پولس درباره‌ی خدمت خود می‌گوید را می‌خوانیم و این مسئله امروز هم صدق می‌کند چون آخرین پیغام در پی فرمانی از خدا اعلام می‌گردد. «لیکن خداوند با من ایستاده، به من قوت داد تا موعظه به وسیله‌ی من به کمال رسد و تمامی امّتها بشنوند و از دهان شیر رستم.» ( دوم تیموتاؤس ۴ : ۱۷ )

در اینجا امری برجسته می‌شود. پولس اطمینان داشت به واسطه‌ی موعظه‌ی خود رأی الهی درباره‌ی برنامه‌ی رستگاری بی‌کم و کاست بازگو شده بود و خدا او را برای انجام این کار نیرو داده بود. این اعتراف برگردان خود شیفتگی و دیدگاه شخصی خود پولس نبود. حکم خدا چنین نمود یافته بود. نیرویی که برای انجام این کار عطا شد ماهیت بشری نداشت بلکه برآمده از روح‌القدس بود.

پولس در نوشته‌های خود در اول قرنتیان فصل ۱۵، اول تسالونیکیان فصل ۴ و جاهای دیگر به شکل ویژه‌ای به بازگشت خداوند می‌پردازد. در تیطس ۱ : ۳ چنین می‌خوانیم: «امّا در زمان معین، کلام خود را ظاهر کرد به موعظه‌ای که برحسب حکم نجات دهنده‌ی ما خدا به من سپرده شد.»

همان طور که در بالا اشاره شد، بازگشت خداوند در زمان خود صورت خواهد گرفت و او به همین ترتیب کلام خویش را در زمان معین مکشوف ساخته است. جای سپاس‌گزاری است که خداوند کلام مربوط به این عصر را به نبی خود ویلیام برانهام بازگو کرده است، درست همان طور که پولس می‌توانست از حکم و مأموریتی که به او محول شده بود، شهادت دهد.

دعوتهای گوناگونی در عهد عتیق و عهد جدید ملاحظه می‌شود. نوح، موسی، ایلیا، یحیی تعمید دهنده پولس و هر خادم صاحب رسالتی شد که به فیض خدا به انجام رساند. عهد جدید با ظهور یحیی تعمید دهنده آغاز می‌شود. او در زمان معین ظاهر شد یعنی در زمان تحقق نبوتهای مرتبط با ظهور نخست مسیح ( ملاکی فصل ۳ ). یحیی تعمید دهنده در همین راستا صاحب رسالت الهی شده بود. او با دعوتی مستقیم از خدا و رسالتی الهی طبق بشارت عهد عتیق در اشعیا ۴۰ : ۳ و ملاکی ۳ : ۱ راه را برای خداوند آماده کرد. به این ترتیب او می‌توانست با تکیه بر کلام خدا شهادت خود را ارائه دهد.

در رابطه با خدمت یحیی در فصل یکم انجیل یوحنا چنین آمده است: «آیا خود مسیح هستی؟ او پاسخ داد: نیستم، آیا همان نبی موعود هستی؟ پاسخ داد: نیستم، آیا ایلیا هستی؟ نه نیستم، پس [ بگو ] کی هستی تا بتوانیم به افرادی که ما را فرستاده‌اند پاسخ بدهیم.» ( آیات ۱۹ تا ۲۲ ). پاسخ یحیی در آیه‌ی ۲۳ آمده است. او با اشاره به سخن نگاشته در اشعیا ۴۰ : ۳ چنین گفت: «من صدای نداکننده‌ای در بیابانم که راه خداوند را راست کنید و در صحرا طریق برای خدای ما هموار سازید …»

به واسطه‌ی خدمت یحیی مردمی آماده و مستعد به سوی خداوند هدایت شدند. در این باره چنین می‌خوانیم: «و بسیاری از بنی‌اسرائیل را به سوی خداوند خدای ایشان خواهد برگردانید. و او به روح و قوت الیاس پیش روی وی خواهد خرامید، تا دلهای پدران را به طرف پسران و نافرمانان را به حکمت عادلان بگرداند تا قومی مستعد برای خدا مهیا سازد.» ( لوقا ۱ : ۱۶ – ۱۷ )

 

در زمان ما چه روی می‌دهد؟

 

به واسطه‌ی پیغامی که ویلیام برانهام آورنده‌ی آن بود فرزندان راستین خدا به ایمان آغازین پدران عصر رسولان برگردانده شده‌اند.

خداوند خدا سخن همیشه معتبر و مانای خویش را پاس داشت. اگر از همه‌ی کارهای خدا در گذشته آگاه باشیم ولی از وعده‌ی الهی و کارهایی که در حال حاضر انجام می‌دهد غافل باشیم، چنین آگاهی چه سودی برای ما خواهد داشت؟ در عصر ما دعوتی هست که برادر برانهام بارها درباره‌ی آن شهادت داده است. ما در این باره گفته‌ی او درباره‌ی آن چه در ۱۱ ژوئن ۱۹۳۳ در شهر جفرسون ویل ایالات متحده رخ داد را نقل می‌کنیم: باز این سخن را شنیدم: به بالا نگاه کن در حالی که به بالا نگاه می‌کردم همان ستون آتشین که مردم اسرائیل را در بیابان هدایت کرده بود ظاهر شد. هزاران چشم آن را دیدند. سرراست بر فراز جایی که بودم فرود آمد و فرمود: چنان که یحیی تعمید دهنده به عنوان پیشتاز ظهور نخست مسیح بود، به همین سان پیغامی که به تو سپرده شد در سراسر جهان زمینه ساز ظهور دوباره مسیح خواهد بود. (۱۲ آوریل ۱۹۶۴)

پس از رحلت برادر برانهام این مسئله در سراسر دنیا محقق شد و به یک واقعیت الهی ملموس مبدل شده است. در ۱۲ ژوئن ۱۹۵۸ برادر برانهام در همین راستا در دالاس تگزاس به من گفت: تو با همین پیغام به آلمان بر خواهی گشت. این مسئله به وقوع پیوست و خدا هر دو کار را انجام داد. وقوع رخدادهای خارق‌العاده از جنس آن چه به مناسبت اوّلین آیین تعمید دسته جمعی در ۱۱ ژوئن ۱۹۳۳ رخ داد، در زندگی و خدمت برادر برانهام در آن فضا خلاصه نمی‌شود بلکه در جلسه‌های او هم تکرار می‌شد.

پولس از پدیدار شدن نوری در هنگام دعوت خود شهادت داد. در اعمال فصل ۹ دعوت پولس چنین گزارش شده است: «و در اثنای راه، چون نزدیک به دمشق رسید، ناگاه نوری از آسمان دور او درخشید و به زمین افتاده، آوازی شنید که بدو گفت، ای شاؤل، شاؤل، برای چه بر من جفا می‌کنی؟ گفت، خداوندا تو کیستی؟ خداوند گفت، من آن عیسی هستم که تو بدو جفا می‌کنی.» ( آیات ۳ تا ۵ )

پولس رسول در حضور پادشاه آغریبا و دیگر بزرگان یهود در همین راستا شهادت داده: «… در این میان، هنگامی که با قدرت و اجازت از رؤسای کهنه به دمشق می‌رفتم، در راه، ای پادشاه، در وقت ظهر نوری را از آسمان دیدم، درخشنده‌تر از خورشید که در دور من و رفقایم تابید. و چون همه بر زمین افتادیم، هاتفی را شنیدم که مرا به زبان عبرانی مخاطب ساخته، گفت، ای شاؤل، شاول، چرا بر من جفا می‌کنی؟ تو را بر میخها لگد زدن دشوار است. من گفتم، خداوندا تو کیستی؟ گفت، من عیسی هستم که تو بر من جفا می‌کنی. ولیکن برخاسته، بر پا بایست زیرا که بر تو ظاهر شدم تا تو را خادم و شاهد مقرر گردانم بر آن چیزهایی که مرا در آنها دیده‌ای و بر آن چه به تو در آن ظاهر خواهم شد …» ( اعمال ۲۶ : ۱۲ – ۱۶ )

حضور خارق‌العاده‌ی خدا پیش‌تر در عهد عتیق در زمان دعوت موسی در بوته‌ای آتشین خود را نمایانده بود. موسی باید نعلین خود را از پاهایش در می‌آورد چون در زمینی مقدّس بود. در آنجا بود که او حکم رسالت خود را از خدا دریافت کرد. ( خروج ۳ )

در عهد عتیق خداوند خدا خویشتن را در روشنایی ستون ابر و آتشین نمایاند. در خروج فصل ۱۳ چنین آمده است: «و خداوند در روز، پیش روی قوم در ستون ابر می‌رفت تا راه را به ایشان دلالت کند و شبانگاه در ستون آتش تا ایشان را روشنایی بخشد و روز و شب راه روند.» ( آیه‌ی ۲۱ ) آیا شگفت انگیز نیست؟ خدا نه تنها قوم خود را از بندگی در مصر آزاد کرد بلکه با پیشاپیش قوم به بیرون هدایت شده و آزاد شده‌ی خود می‌خرامید. او با همین قوم هم پیمان شده بود. خدا هم در روشنایی روز هم در تاریکی شب مردم خود را رهبری می‌کرد. در این سفر چهل ساله با ابری خارق‌العاده در روز و با فروزش ستون آتشین فوق طبیعی در شب آنها را راهنمایی می‌کرد. آمده است: «و ستون ابر را در روز و ستون آتش را در شب، از پیش روی قوم برنداشت.» ( خروج ۱۳ : ۲۲ )

این مطلب در مزمور ۷۸ : ۱۴ مورد اشاره قرار می‌گیرد: «و ایشان را در روز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نور آتش.» در خروج ۴۰ چنین می‌خوانیم: «پس موسی کار را به انجام رسانید. آنگاه ابر، خیمه‌ی اجتماع را پوشانید و جلال خداوند مسکن را پُر ساخت. زیرا که در روز، ابر خداوند بر مسکن و در شب، آتش بر آن می‌بود، در نظر تمامی خاندان اسرائیل، در همدمی منازل ایشان.» ( آیات ۳۳ – ۳۴ و ۳۸ )

هنگامی که هر آن چه خداوند به موسی امر کرده بود انجام شد، جلال خارق‌العاده بر قدس‌الاقداس جایگاه صندوق عهد فرود آمد و چنین از حضور خدا در میان قوم شهادت داد. در کوه تبدیل هیئت، ابر خارق‌العاده فرود آمد و آوازی طنین انداز شده گفت: «این است پسر حبیب من، از او بشنوید.» ( مرقس ۹ : ۷ ؛ متی ۱۷ : ۵ ) در اشعیا ۴ : ۵ آمده است که پس از فرجام کار خدا در کوه صهیون ابر باز فرود آمده و خداوند به شکلی دیدنی حضور خواهد یافت: «خداوند بر جمیع مساکن کوه صهیون و بر محفلهایش ابر و دود در روز و درخشندگی آتش مشتعل در شب خواهد آفرید زیرا که بر تمامی جلال آن پوششی خواهد بود.» خداوند همواره همان است: دیروز، امروز و تا ابدالآباد.

 

گزارش یک شاهد عینی

 

در جایگاه شاهدی که با چشمان خود مسائلی را دیده و شنیده با احترام به حضور خداوند این مطالب را عنوان می‌کنم. همه‌ی شما می‌دانید، فیض شرکت در جلسه‌های فرخنده برادر برانهام بارها نصیبم شد. بارها در زمان دعا برای بیماران می‌گفت: هم اکنون آن نور خارق‌العاده، ستون آتش بر فراز فلانی یا فلانی قرار گرفته است. جزئیاتی از زندگی افراد بر او مکشوف می‌شد. بیش از هزار بار در سالهای خدمت خویش گفت: خداوند چنین می‌گوید …

در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۵۰ در حالی که برادر برانهام در مقابل هشت هزار نفر در کولیزیوم بزرگ شهر هوستون ایالت تگزاس موعظه می‌کرد، جیمز آیرز و تد کیپرمان در زمان موعظه‌اش، عکسهایی از او گرفتند. در زمان ظهور نگاتیوها مشخص شد که تنها یک عکس می‌توانست ظاهر شود و شگفت آن که این همان عکس ستون آتش است که بر فراز سر برادر برانهام دیده می‌شود.

دکتر جورج لاسی که به عنوان متخصص، عکسهای مشکوک را برای اف.بی.ای واشنگتن بررسی می‌کرد، پس از بررسی این عکس گزارشی در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۰ در این خصوص تنظیم کرد. در گزارش او آمده است آن نور به راستی بر فراز آن واعظ است و در غیر این صورت در تصویر نمی‌آمد. خدا بارها همین امر را تأیید کرد.

برادر برانهام در دسامبر ۱۹۶۲ با هدایت مستقیم خداوند نقل مکان کرد و در شهر توسان آریزونا ساکن شد. در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۶۳، ابری مافوق‌الطبیعه در آسمانی صاف و آبی پدیدار شد. برادر برانهام در ابری که در کوه سانست ظاهر شده بود، هفت فرشته دید. همان جا بود که به مرد خدا چنین امر شد: به جفرسون ویل برگرد چون هفت مُهر باز خواهند شد.

در صفحه اوّل مجله‌ی ساینز مورخ ۱۹ آوریل ۱۹۶۳، عکسی از آن ابر منتشر شد. مجله‌ی لایف در تاریخ ۱۷ مه ۱۹۶۲، عکسی با این عنوان منتشر کرد: And a High Cloud Ring of Mystery ( ابری مرتفع، دایره‌ای اسرارآمیز ) دکتر جیمز مک دونالد از پژوهشگاه فیزیکی جوی در توسان مقاله‌ای مفصل در این باره نوشت ولی هیچ توضیحی برایش رضایت بخش نبود. ما هر دو مقاله را در اختیار داریم.

 

روز و پیغام آن را بشناسید!

 

خداوند ما بر کلام خویش دیدبانی کرد تا محقق شود و او به هر آن چه برای عصر حاضر منظور کرده بود، جامه‌ی عمل می‌پوشاند. روشن است که این وعده‌ی الهی محقق شد: «اینک من ایلیای نبی را قبل از رسیدن روز عظیم و مهیب خداوند نزد شما خواهم فرستاد.» ( ملاکی ۴ : ۵ ) در حال حاضر هنوز در روز رستگاری ( دوم قرنتیان ۶ : ۲ ) و عصر فیض به سر می‌بریم. خداوند ما شخصاً در کوه تبدیل هیئت چنین گفت: «الیاس البته اوّل می‌آید و همه چیز را اصلاح می‌نماید.» ( مرقس ۹ : ۱۲ ) آخرین دعوت اعلام می‌شود و شنوندگان حقیقی کلام خدا تنها آن را مرجع خود خواهند کرد.

افسوس که با وجود حضور مافوق‌الطبیعه خداوند در کنار قوم اسرائیل، بسیاری در دل خود منحرف شدند تا حدی که خدا درباره‌ی آنها قسم خورد و گفت: «به آرامی من داخل نخواهند شد.» ( عبرانیان ۳ : ۱۱ ؛ اعداد ۱۴ : ۲۳ ) آنها به بت پرستی روی آوردند و همهمه کردند.

پولس در اول قرنتیان فصل ۱۰ آیات ۱ تا ۴ همه‌ی کارهای بزرگ خدا برای قوم خویش را برمی‌شمارد. در آیات ۵ تا ۱۰ سخن از کارهای ناپسند بنی‌اسرائیل و عقوبت الهی است. در ادامه کلام چنین به ما هشدار می‌دهد: «و این همه به طور مثل بدیشان واقع شد و برای تنبیه ما مکتوب گردید که اواخر عالم به ما رسیده است.» ( اول قرنتیان ۱۰ : ۱۱ )

چنان چه در زمان حال آموزه‌هایی ناسازگار با کلام اعلام کنیم، در آن صورت حتی برشمردن اعمال خدا در خدمت برادر برانهام و برپایی کیش شخصیتی و طرح این ادعا که صدای او همان قول الهی است، هیچ سودی نخواهد داشت. جای تعجب است که تعلیماتی غلط تحت عنوان آموزه‌های نبی و پیغام اعلام می‌شود. دسته‌ای گستاخانه اعلام می‌کنند نبی حتی چیزهایی که در کتاب مقدّس مکتوب نیست را بازگو کرده است. تعلیم معروف به هفت رعد یکی از این بدعتها است.

بر اساس تعلیم غلط دیگری که هیچ پایه و اساس کتاب مقدّسی ندارد، پس از رستاخیز خوابیدگان، نبی مدت ۳۰ تا ۴۰ روز در چادر بزرگی به خدمت ویژه‌ی خود که گویی همان کشش سوّم است مشغول خواهد شد و تنها در پایان آن عروس ربوده خواهد شد. غلاطیان ۱ : ۸ می‌گوید افرادی که چنین تعالیمی را مطرح می‌کنند افراد نفرین شده‌ای هستند زیرا انجیل دیگری را اعلام می‌کنند. ( مکاشفه ۲۲ : ۱۸ – ۱۹ ) نبی بارها مؤکداً گفت: اگر چیزی در کلام خدا نیامده است، آن را به هیچ عنوان نپذیرید!

برادر برانهام بارها تأکید کرد: پیغام را باید چنین خلاصه کرد: بازگشت به کلام، رجعت به اصل، برگشت به آغاز و همان تجربه‌ها که باورمندان روزگار آغازین داشتند! باور ما این است که همه‌ی اسراری که در کلام خدا نهفته، برای ما مکشوف شدند. روا نیست سخنی به کلام خدا افزوده شود. ( مکاشفه ۲۲ )

منشاء دروغ را نباید در حق جستجو کرد. ( اول یوحنا ۲ : ۲۱ ) و هر شخص منتسب به حق، تنها نسبت به کلام خدا گوش شنوا داشته با دل و جان خواهد پذیرفت. پیدا است که خدا نمی‌تواند آموزه‌ی دروغین و زندگی گناه آلود را مُهر کند. «ایشان را به راستی خود تقدیس نما. کلام تو راستی است.» (یوحنا ۱۷ : ۱۷ ) یوحنای رسول به کسانی که حق را پذیرفته‌اند، چنین می‌گوید: «به خاطر آن راستی که در ما ساکن است و با ما تا به این خواهد بود.» ( دوم یوحنا ۲ ) آمین!

تمام افرادی که تعالیم دروغین را مطرح می‌کنند، دروغگو بوده و بیرون خواهند ماند. «و چیزی ناپاک یا کسی که مرتکب عمل زشت یا دروغ شود، هرگز داخل آن نخواهد شد، مگر آنانی که در دفتر حیات برّه مکتوبند.» ( مکاشفه ۲۱ : ۲۷ )

خدا فیض عنایت کند تا همه به این درک نائل شوند که ما در واپسین دوره به سر می‌بریم و هم اینک شاهد تحقق آن چه در کلام خدا اخبار شده، هستیم. ( اعمال ۱۳ : ۴۱ ) احدی دچار بی‌ایمانی و عصیانگری نشود. سخن خداوند خطاب به اورشلیم شامل مردم روزگار کنونی هم می‌شود: «گفت، اگر تو نیز می‎‌دانستی هم در این زمانِ خود، آن چه باعث سلامتی تو می‌شد، لکن الحال از چشمان تو پنهان گشته است!» ( لوقا ۱۲ : ۴۲ ) او به خاصان خود چنین می‌گوید: «و چون ابتدای این چیزها بشود، راست شده، سرهای خود را بلند کنید از آن جهت که خلاصی شما نزدیک است.» ( لوقا ۲۱ : ۲۸ )

جا دارد باز تأکید کنیم که تنها افراد پاکدل خدا را خواهند دید. تنها افراد آماده در بزم نکاح حاضر خواهند شد. تنها افرادی نجات تام را تجربه می‌کنند که آشتی، آمرزش گناهان، تبدیل کامل، پُری و مُهر شدن به دست روح‌القدس را تجربه می‌کنند، به هدفی که خدا تعیین کرده نائل خواهند شد.

در پایان جا دارد آن چه خود خداوند در متی ۱۷ : ۱۱ گفته مورد تأکید قرار بگیرد. «الیاس البته اوّل می‌آید و همه چیز را اصلاح می‌نماید.» ( مرقس ۹ : ۱۲ ) خداوند ما پس از پایان خدمت یحیی به بخش دوّم وعده‌ی ملاکی ۴ : ۶ اشاره کرد، بر اساس این وعده به واسطه‌ی خدمت ایلیا، دل فرزندان به ایمان پدرانی که در زمان رسولان زندگی می‌کردند، برگردانده می‌شود.

امروز می‌توانیم از اتمام و تحقق این بخش از کلام مکتوب شهادت دهیم. هر آموزه‌ی کتاب مقدّس برگردانده شد، از الوهیت گرفته تا سایر موارد مشخص شد که خدا از سه شخص ازلی تشکیل نشده است بلکه پدر خود را به ترتیب در پسر و روح‌القدس مکشوف ساخت. تعمید به خداوند عیسی مسیح برای نوایمانان به پیروی از سنت و روش رسولان ( اعمال ۲ : ۳۸ – ۴۱ ) برگردانده شد. از طریق آخرین پیغام، همه چیز دوباره بر بنیاد عهد رسولان و انبیاء که عیسی مسیح سنگ زاویه آن است، قرار گرفت.

خدای ما کارهای شگرفی انجام داد و ما هم اکنون در شرف پایان و تکمیل روند پیش از بازگشت خداوند عیسی مسیح هستیم. خدا را در نام قدوس عیسی مسیح سپاس باد. آمین.

 

وداع با سفرهای میسیونری

 

در دهه‌های گذشته دو هفته در ماه را به سفرهای میسیونری اختصاص می‌دادم. به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کردم که بتوانم همیشه برای یک‌شنبه آخر ماه هر ما در شهر زوریخ و در دو روز پایانی هفته اوّل در کرفلد حضور داشته باشم. روی هم رفته ۱۵ میلیون مایل ( کمابیش ۲۵ میلیون کیلومتر ) سفر هوایی کردم. در بسیاری از شهرها در ۱۶۵ کشور جهان کلام را اعلام کردم.

در حال حاضر ۸۷ ساله هستم. با وجود این که هم چنان تندرست هستم، گذر سالیان بر توان حرکت، بینایی و شنوایی تأثیر گذاشت. نمی‌توانم سختی سفرهای طولانی را بر خود هموار کنم. با این وجود، با توجه به پخش آنلاین برنامه، همه‌ی ایمانداران از سراسر جهان می‌توانند به موعظه‌ها به زبانهای مختلف گوش کنند و به نحوی در جلسه‌ها شرکت کنند. به این ترتیب می‌توان به پشتیبانی روحانی ایمانداران در سراسر جهان ادامه داد. بسیاری از این باورمندان کلام در جهان بابت این امکانات سپاس‌گزار هستند.

می‌توانم با آرامش خاطر به خداوند بگویم: خداوندا هم اکنون خادم خود را مرخص فرما زیرا پیغام به سراسر جهان اعلام شد. چشمان من تحقق وعده‌ی الهی برای روزگار کنونی را دیده است. همه‌ی باورمندان راستین می‌توانند آن چه خداوند در پایان انجام خواهد داد را تجربه کنند. این وعده‌ی او است و او نسبت به وعده‌ی خویش امین است.

مایلم جهت آگاهی عزیزانی که در خلال سالیان اخیر به پیغام پیوسته‌اند، به مروری از سرگذشت خود بپردازم:

از سال ۱۹۵۲ از واعظان کلیسای پنطیکاستی آزاد بودم. در اوّلین دیدار خود با برادر برانهام در پذیرایی هتل در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۵، نبی به من گفت: از واعظان انجیل هستی، سپس با انگشت خود به چپ اشاره کرد و فرمود: همسرت سر ورودی ایستاده است. پس از این سخن به هم دست داده کمی با هم گفتگو کردیم. از سال ۱۹۵۸، برگردان موعظه‌های برادر برانهام به زبان آلمانی را شروع کردم.

در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۶۲ خداوند با صدایی که شنیدم به من امر کرد که کلام را به شهرهای دیگر اعلام کنم.

در تاریخ ۳ دسامبر ۱۹۶۲، در این باره به تفصیل در این باره با برادر برانهام گفتگو کردم و او در این مناسبت در حضور دو شاهد با الهام الهی رسالت مرا تأیید کرد. او پس از این دیدار بی‌درنگ از من خواست هم در جلسه‌ای که دموس شاکاریان در لس آنجلس برگزار می‌کرد هم در ایرنست هوتون در آکلاند، در ایالت ارگون به جایش موعظه کنم. از من خواست در صورت امکان به هانری مارتین در ادمونتون کانادا سر بزنم. اعضای کلیسای او به پیغامهای ضبط شده برادر برانهام گوش می‌کردند. او هم نشانه و هم شماره تلفن برادران را به من داد. او در پایان این گفتگو به من گفت: اگر در چهارچوب سفری میسیونری به هند بروی با برادر پل لائوری تماس بگیر. ایشان در جلسه‌های بمبئی شرکت کردند، از واعظان هستند، به آمریکا آمدند و در خیمه به نام خداوند عیسی مسیح تعمید گرفتند.

در سال ۱۹۶۴ برای اوّلین بار در چهارچوب سفری میسیونری راهی هند شدم. در آنجا شاهد حضور هزاران نفر در جلسه‌ها بودم و سیصد نفر پس از موعظه تعمید گرفتند. در مسیر برگشت از اُردن و اسرائیل دیدن کردم.

پس از رحلت برادر برانهام در دسامبر ۱۹۶۵ عصر مهمی پایان یافت.

با آغاز مرحله‌ی تازه‌ای به پیروی از حکم الهی، به موعظه‌ی پیغام مکشوف شده کلام در سراسر جهان پرداختم. با کشورهای آلمان و اتریش و سوئیس آغاز کرده این کار را در سایر کشورهای اروپا و همین طور در سراسر دنیا ادامه دادم. جدا از اعلام کلام در آیینها و جلسه‌های کلیسایی، هر فرصت پیش آمده جهت بازگو کردن کلام مکشوف شده را در برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، نامه‌های گردشی و کتابچه‌ها غنیمت شمردم.

در هنگام برگزاری آیین خاکسپاری برادر برانهام در ۱۱ آوریل ۱۹۶۶، از برادر پری گرین جهت ارائه‌ی شهادت از آن چه در جلسه‌های برادر برانهام به چشم دیده و تجربه کرده بود، دعوت کردم. متأسفانه ایشان به تعریف شرح زندگی نبی بسنده کردند. ایشان در اوّلین موعظه خود در کرفلد با هیجان تمام گفتند: نبی در رؤیایی تقویمی که باز می‌شد را دید و آن تقویم در سال ۱۹۷۷ بسته شد. طبق ادعای ایشان همه چیز باید در سال ۱۹۷۷ پایان می‌یافت و کلیسا باید ربوده می‌شد. من این مطلب را ترجمه کرده و در اوّلین نامه‌ی گردشی خود در سال ۱۹۶۶ به مسئله‌ی تقویم اشاره کردم. پس از مدتی متوجه شدم که برادر برانهام به هیچ تقویمی اشاره نکرده بود.

پس از سال ۱۹۷۷، تعلیم غلط دیگری مطرح شد. گویی پس از زمین لرزه بزرگ ساحل غربی ایالت متحده، رستاخیر صورت می‌گیرد و پس از آن نبی در جلسات خیمه‌ای خدمت خود را تمام خواهد کرد. پرداختن به تعالیم غلط در حکم اتلاف وقت است.

بی‌آنکه بخواهیم همه تعالیمی که واعظان آمریکایی اشاعه کردند را بیان کنیم جای یادآوری است که یکی هم نمی‌تواند خود را صاحب دعوت معرفی کند. آنها نه تنها در اعلام کلام نکوشیدند بلکه هر یک از آنها بنا به سلیقه‌ی خود داستان‌سرایی کردند. آنها با تکرار: نبی گفت … به مطالبی اشاره کردند که ظاهراً برایشان سود داشته است.

خدا را سپاس که هیچ گاه کلام خدا را جهت پیروی از تفسیری بشری ترک نکردم. به همین خاطر برادرانی که نقل قولهای نبی را بر کلام ارجح می‌دانستند به ستیز با من برخاستند. این افراد به هیچ عنوان کلام را مرجع نهایی ایمان نمی‌دانند.

سپس در سال ۱۹۷۹ دشمن توانست با تلاش برای غیر معتبر کردن من درباره‌ی رسالتی که دارم شک آفرینی کند. او کوشید جماعت را از بین ببرد. روزی هنگامی که پشت منبر ایستاده بودم، زنی فریاد کرد: اینجا همه‌اش ریا کاری است! خارج شوید، این تالار را ترک کنید و دیگر برنگردید، اینجا همه چیز تا ابد تمام شده است. همه‌ی کسانی که گفته‌ی صدای آن زن را باور کردند، دیگر به این تالار برنگشتند. ولی همه‌ی کسانی که گفته‌ی صدای خدا در ۲ آوریل ۱۹۶۲ که مورد تصدیق برادر برانهام در حضور دو شاهد در ۳ دسامبر ۱۹۶۲ بود را باور کردند، از سراسر دنیا آمدند و این تالار را پُر می‌کنند. بسیاری از عزیزان دیگر نیز از طریق اینترنت وصل می‌شوند و کلام ناب خدا را می‌شنوند. خدا از کلام خود نگهداری کرد و اجازه نداد دشمن عمل الهی را ویران کند.

بخش دوّم حکم ۱۱ ژوئن سال ۱۹۳۳، درباره‌ی اعلام کلام در سراسر دنیا اینک در برابر دیدگان ما محقق می‌شود. خداوند در متی ۲۴ : ۱۴ می‌گوید: «و به این بشارت ملکوت در تمام عالم موعظه خواهد شد تا بر جمیع امّتها شهادتی شود آنگاه انتها خواهد رسید.»

و در مارس ۱۹۶۲ برادر برانهام درباره‌ی ذخیره سازی خوراک روحانی حکم یافت. او در یکم آوریل همان سال در این باره صحبت کرد. در دقیقه دهم موعظه‌ی مُهر هفتم به برادر نویل رو کرد و گفت: هم اینک خوراک ذخیره شد. در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۱۹۷۶، خداوند با صدایی رسا مرا خوانده گفت: ای خادم من، بر اساس متی ۲۴ : ۴۵ – ۴۷ تو را برای پخش خوراک در زمان مناسب مقدر کرده‌ام. به همه‌ی برادران خدمت و به قوم خوراک رسانی کردم. برگزیدگان تمام سخنان خدا را می‌پذیرند و با رأى الهی هماهنگ می‌شوند. از آن سفره‌ی غنی که خداوند برای آنها پهن کرده، با لذت می‌خورند.

من مانند ایلیا، پولس و برادر برانهام انسانی بیش نیستم ولی در همین حال باید بگویم که آن چه خداوند به من حکم کرده بود را انجام دادم. تکرار همه‌ی چیزهای خارق‌العاده‌ای که در خلال این سالیان خداوند به من عنایت کرد را ضروری نمی‌بینم چون در بسیاری از نامه‌های گردشی قبلی آنها را عنوان کرده‌ام. خدا گواه بر درستی هر تجربه‌ی خارق‌العاده‌ای که گزارش کردم، می‌باشد. درست مانند پولس و برادر برانهام می‌توانم ساعت و زمان وقوع آنها را نقل کنم.

به فیض الهی می‌توانم شهادت دهم که اعلام انجیل خدا که سابقاً وعده‌ی آن را به وساطت انبیای خود در کتب مقدّسه داده بود ( رومیان ۱ : ۱ – ۲ ) را اجابت کردم. همان طور که در فیلپیان ۱ : ۶ آمده است: «این اعتماد دارم که او که عمل نیکو را در شما شروع کرد، آن را تا روز عیسی مسیح به کمال خواهد رسانید.»

«این است کلامی که خداوند به زربابل می‌گوید: نه به قدرت و نه به قوت بلکه به روح من قول یهوه صبایوت این است.» ( زکریا ۴ : ۶ )

مأمور از جانب خدا: برادر اوالد فرانک

دانلود نامه گردشی آوریل ۲۰۲۰
دانلود جهت چاپ
دانلود جلد