کتاب کشف کشتی نوح ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب کشف کشتی نوح ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب کشف کشتی نوح

 

این مقاله با اندکی خلاصه، نوشته”جاناتان‌گری”باستان شناس و محقق استرالیایی است که مدّت ۳۰ سال از عمر خود را در نقاط مختلف جهان به کشف و حفّاری مشغول بوده است.

در سال ۱۹۵۹، یک خلبان ترک، بر اساس مأموریّت محول شده، چندین عکس هوایی برای مؤسسه ژئودتیک ترکیه برداشت. هنگامی که مأموریت به پایان رسید، در میان عکسهای او تصویری جلب نظر می‌کرد که بیشتر شبیه یک قایق بود تا چیزی دیگر، قایقی بزرگ که بر سینه تپّه‌ای، در فاصله بیست کیلومتری کوههای آرارات آرمیده بود.

تصویر هوایی از فسیل کشتی، که محل آسیب دیدگی ناشی از برخورد به یک صخره در آن مشخص است.

بلافاصله پس از مشاهده این تصویر، تعدادی از متخصصان، علاقمند به پیگیری شدند. دکتر”براندنبرگ”از دانشگاه ایالتی اوهایو یکی از این علاقمندان بود. او کسی بود که قبلاً در زمینه کشف تأسیسات روی زمین از طریق هوا، مطالعات دانشگاهی داشت و پایگاههای موشکی کوبا را در دوران کندی کشف کرده بود.

دکتر”براندنبرگ”با دقّت عکسها را مورد مطالعه قرار داد و اظهار کرد: «من هیچ شکی ندارم که شیء موجود در عکسهای هوایی یک کشتی است. من تا به حال در طول مدّت فعّالیّتم، هرگز چنین شیء عجیبی در یک عکس هوایی ندیده بودم.» پس از آن یک گروه کاوشگر آمریکایی نیز به منطقه مورد نظر اعزام شد، ولی حتّی با انجام تحقیقات کوتاه مدّت، نتوانست اطّلاعات قابل توجّهی به دست آورد.

۱۷ سال از آخرین تحقیقات در منطقه گذشت و هیچ اکتشافی تا سال ۱۹۷۶ انجام نگرفت. در سال ۱۹۷۶ یک باستان شناس آمریکای به نام”ران وایت”تحقیقات جدید خود را در منطقه آغاز کرد. او بسیار زود دریافت که این شیء قایق مانند، بسیار بزرگتر از حدی است که قبلاً تصور می‌کرد. او به زودی با انجام محاسبات دقیق دریافت که طول این شیء عظیم‌الجثّه بلندتر از طول یک زمین بازی فوتبال و اندازه آن به بزرگی یک ناو جنگی است که کاملاً در زمین دفن شده است. امّا کشتی کشف شده در زیر گل و لای قطوری دفن شده بود و به سختی به جز از ارتفاع قابل رؤیت بود.

به دلیل همین عدم مشاهده دقیق از سطح زمین، امکان هر تحقیقی غیر ممکن بود. از سوی دیگر جسم کشف شده آن قدر بزرگ و سنگین بود که هر گونه اقدامی را در وهله اوّل عقیم می‌ساخت. ران وایت و گروه همراهش که مشتاقانه کار را پیگیری می‌کردند، به جایی رسیدند که تنها وقوع یک حادثه عجیب و نادر می‌توانست راهگشای کار آنها باشد.

“زمین لرزه!”آنها متوجّه شدند که حرکت دادن و در آوردن جسم مذکور از درون زمین، به دلیل ابعاد وسیع و بزرگ آن غیر ممکن است و تنها با یک لرزش زمین، این شیء می‌تواند از دل خاک سر در آورد و مورد کاوش قرار گیرد.

از تحقیقات ران وایت مدّت زیادی نگذشته بود که در ۲۵ نوامبر سال ۱۹۷۸، وقوع زمین لرزه‌ای در محل، باعث شد تا کشتی مزبور به طور شگفت‌آوری از دل کوه بیرون بزند و سطح زمین اطرافش را به بیرون براند. بدین ترتیب دیواره‌های این شیء، شش متر از محوطه اطرافش بالاتر قرار گرفت و برجسته‌تر شد.

به دنبال این زمین لرزه، ران وایت ادّعا کرد که شیء مذکور می‌تواند باقیمانده کشتی نوح باشد. سپس بدبینیها به خوش‌بینی مبدل و این سؤالها مطرح شد «اگر این جسم عظیم قایقی شکل به طول یک زمین فوتبال، در ارتفاع ۱۸۹۰ متری کوههای آرارات، کشتی نوح نیست، پس چه چیز می‌تواند باشد؟ و اگر جسم کشتی نوح است، آیا طوفان نوح واقعاً به وقوع پیوسته است؟ … آیا ما شاهد بقایای کشتی نوح که در کتب مقدّس از آن صحبت شده است، هستیم؟»

طوفان و سیل در زمان نوح در سطح وسیعی به وسعت کره زمین واقع شده است. به اعتقاد مسیحیان و بنا به نصح صریح انجیل، این حادثه عظیم و دهشت‌آور، برای تنبیه مردمان آن روزگار که دست به سرکشی زده بودند و به منظور نجات نوح و پسرانش ( هشت نفر با زنهایشان ) واقع شده بود. بررسیهای زمین شناسی در نقاط مختلف دنیا، نابود شدن و مرگهای دسته جمعی موجودات زنده را بر اثر حادثه‌ای غیر منتظره نشان می‌دهد. برخی از این حوادث با زمان طوفان نوح همخوانی دارد.

وجود لایه‌های مخلوط فسیل شده حیواناتی چون فیل، پنگوئن، ماهی، درختان نخل و هزاران هزار گونه گیاه جانوری، تأییدی بر این واقعیّت است. این سنگوارهها که بعضاً در برگیرنده حیوانات مناطق گرم سیر با مناطق سرد سیر ( درکنار هم ) هستند، نشان می‌دهند که با فرو نشستن آب، جانوران و گیاهان خارج شده، در زیر رسوبات مانده و به فسیل تبدیل شده‌اند. امتزاجی عجیب از جانوران خشکی و دریا، حارّه و قطبی که مرگی آنی و دل‌خراش را روایت می‌کنند.

تاریخ در مورد محل به گل نشستن کشتی چه می‌گوید؟

داستان کشتی نوح از گذشته‌های دور مورد توجّه اقوام مختلف بوده است. مورّخان از ۲۰۰۰ سال پیش نقل کرده‌اند که توریستها و مسافران کنجکاو بسیاری از قدیم این منطقه را در کوههای آرارات کشور ترکیه، مورد بازدید قرار می‌دادند و گاهی تکّه‌های کوچکی از آن به غنیمت برده می‌شد. در تاریخ آمده است که حدود ۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، آشوریان اقدام به ورود به کشتی کردند و موفق به ورود به طبقه سوّم آن که در زیر زمین واقع شده بود شدند. این نشان می‌دهد که اقوال مختلف در مورد موقعیّت جغرافیایی کشتی، متّفقند.

تکنولوژی پیچیده در ساخت کشتی:

اینجا صحبت از ساخت یک قایق کرجی کوچک هشت نفره با ظرفیّت چند حیوان کوچک نیست. بحث بر سر تکنولوژی پیچیده‌ای است که مهارت ذوب فلزات، ابزار پیشرفته و نیروی انسانی حاذق می‌طلبیده است. از آنجا که یاران نوح تعداد بسیار کمی بوده‌اند، این سؤال پیش می‌آید که نوح راستی چگونه این کشتی را ساخته است؟! کشتی‌ای که تا کنون از عجایب کتب مقدّس به شمار می‌رفت و اکنون یک واقعیّت علمی لمس شدنی است. آیا نوح به تنهایی توانسته است کشتی ناوگونه خود را به طول یک زمین فوتبال و به وزن تقریبی ۳۲۰۰۰ تن بسازد؟ آیا ساخت کشتی با دست خالی با امکانات آن زمان، به گنجایش ۴۹۴ اتوبوس دو طبقه مسافربری با تصوّرات ما درباره قدما، همخوانی دارد؟ به راستی چه تعداد جانور و چگونه جمع‌آوری شدند و در کشتی جایگزینی شدند؟ آب و غذا چگونه تأمین می‌شد؟ جانوران وحشی چگونه به سوی کشتی هدایت شدند؟ باید کار جمع‌آوری و هدایت حیوانات کاری سخت بوده باشد ولی به هر حال فرمان خدا باید انجام می‌شد.

خوشبختانه تحقیق بیشتر در محل، حضور حیوانات را در کشتی یافت شده، تأیید کرد. کشف مقادیر قابل توجّهی فضولات حیوانات که به صورت فسیل در آمده‌اند و از ناحیه خسارت دیده کشتی به بیرون رانده شده‌اند، فرضیه ما را بیشتر به واقعیّت نزدیک کرد. علاقمندان به کاوش در مورد کشتی نوح بارها و بارها سعی کرده‌اند به درون کشتی فسیل شده راه یابند ولی همیشه با توده‌های عظیم سنگ و خاک نیمه ویران مواجه شده‌اند. در آخرین تلاشها، کاوشگران سعی کردند لایه‌های گل و لای خشک شده اطراف کشتی را در هم بشکنند و از میان بردارند تا شاید راهی برای ورود به اتاقکهای زیرین کشتی پیدا کنند، امّا خیلی موفق نبودند. در سال ۱۹۹۱، “گرگ برور”باستان شناس، بخشی از شاخ فسیل شده جانوری را کشف کرد که از قسمت تخریب شده کشتی که فضولات حیوانی بیرون ریخته بودند، به بیرون افتاده بود. به تشخیص محققان، این شاخ که مربوط به یک پستاندار بوده است، مقارن با شاخ اندازی سالانه جانور به هنگام خروج از کشتی در آنجا رها شده است…

کشتی نوح، اسکلت فلزی، بدنه چوبی:

آزمایشات دانشمندان وجود قطعات آهن را در فواصل منظم و معیّن در ساختار کشتی تأیید کرده است. باستان شناسان با کشف رگه‌ها و تیرهای باریک آهنی، الگویی ترسیم کرده‌اند که حاصل کار به صورت نوارهای زرد و صورتی بر روی کشتی علامت گذاری شد. آنها هم چنین گره‌ها و اتّصالات آهنی محکم و برجسته‌ای را یافته‌اند که در ۵۴۰۰ نقطه کشتی به کار رفته‌اند. تصویر برداریهای راداری نشان داده که در محل تصادم کشتی با صخره به هنگام فرود آمدن یا به عبارت دیگر به گل نشستن، نوارهای آهنی یا تیرهای فلزی کج شده‌اند. آنها می‌گویند که استفاده وسیع و همه جانبه از فلزات در ساخت کشتی خارج از حد تصور ماست.

به نظر می‌رسد که تکنولوژی پیشرفته و رشد یافته‌ای در آن دوران وجود داشته که به هر حال نوح توانسته از آن بهرهمند شود. تکنولوژی و تمدّنی که ذهن ما را از تمرکز بر روی بناها و اماکن منحصر به فرد در نقاط مختلف دنیا به این نقطه از جهان معطوف می‌کند.

اکتشافات زمانی جالب‌تر شد که باستان شناسان توانستند طرح مشبکی حاصل از تقاطع تیرهای فلزی افقی و عمودی به کار رفته در بدنه کشتی به دست بیاورند. تصاویری که نشان می‌دهند ۷۲ تیر فلزی اصلی در هر طرف کشتی به کار رفته است. به نظر می‌رسد که برای هر چیزی طرح و الگویی وجود داشته است. وجود اتاقها و فضاهای کوچک و بزرگ در طبقات مختلف، نظریّه وجود طرح مهندسی پیشرفته را تأیید می‌کند.

در طول تحقیقات، بررسیهایی در مورد تعیین طول، عرض و قطر کشتی انجام گرفته است که متخصصان را قادر ساخته تا از جزئیات کف کشتی، ساختمان و الگوی اوّلیّه و مواد تشکیل دهنده آن اطّلاعاتی به دست آورند. دستیابی به چنین کشفیاتی مبهوت کننده بود، چرا که در بسیاری از مواقع، درک واقعیّت کشف شده از حد تصور خارج بود.

کشف یک لایه غلافی و کپسولی شکل در داخل کشتی از این جمله بود که در واقع کشتی را به دو لایه یا پوسته اصلی مجهز می‌کرد. این آزمایشات، وجود دیوارهای داخلی کشتی، حفره‌ها، اتاقها و دهلیزها و هم چنین وجود دو مخزن بزرگ استوانه‌ای را تأیید کرد.

در این آزمایشات که به”رادار اسکن”یا”اسکن راداری”معروفند، معلوم شد که دو مخزن استوانه‌ای بزرگ که هر کدام چهار متر و ۲۰ سانتیمتر بلندی و هفت متر و بیست سانتیمتر عرض داشته‌اند و به دور هریک از آنها کمربندی فلزی نصب شده بود، در نزدیکی تنها در ورودی کشتی وجود داشته‌اند.

در یکی از آزمایشات رادار اسکن که به درخواست استاندار استان آگری ترکیه انجام شد، معلوم شد که جنس بدنه کشتی از سه لایه چوب به هم چسبیده تشکیل شده است. این سه لایه با مواد محکم چسبیده، بهم چسبیده بودند.

در سال ۱۹۹۱، یک عدد میخ پرچِ فسیل شده با حضور ۲۶ نفر محقق در بقایای کشتی کشف شد. تجزیه و تحلیل ترکیبات این میخ وجود آلیاژهای آلومینیوم، تیتانیوم و برخی از دیگر فلزات را تأیید کرد.

این در حالی است که گمان می‌رفت در زمان نوح، آهن و آلومینیوم هنوز به مرحله کشف و استخراج نرسیده باشد. آیا ما نیازمند بازنگری در تاریخ استفاده و استخراج بشر از فلزات هستیم؟

لنگرهای کشتی هم کشف شد!:

بر بلندیهای تپّه‌های اطراف محل کشتی، باستان شناسان چند جسم بزرگ حجیم سنگی یافتند که در بالای هر کدام سوراخی بزرگ تعبیه شده بود. این اجسام مثلثی شکل سنگی و نیمه صیقلی، شبیه به لنگرهای‌کشتیهای باستانی بودندکه”دراگ”نامیده می‌شدند. اینها در واقع ابزاری بودندکه به علّت وزن زیاد به جای وزنه یا لنگر به هنگام پهلو گرفتن‌کشتی به آب پرتاب می‌شدند. چگونه و با چه نیرویی؟ دقیقاً نمی‌دانیم ولی حدسهایی در این زمینه وجود دارد.

کشف شش وزنه یا لنگر کشتی، هر یک مجهز به سوراخی در بالای آن، حدس باستان شناسان را به یقین تبدیل کرد. این وزنه‌ها در فواصل متفاوت، ظاهراً به هنگام پهلو گرفتن کشتی به آب پرتاب شده بودند.

اندازه کشتی نوح در کتاب مقدّس ۳۰۰ ذراع یاد شده است. واحد ذراع در مصر قدیم در زمان موسی برابر با ۷/۵۲ سانتیمتر بوده است. با محاسبه این رقم، عدد ۴۶/۱۵۸ متر به دست می‌آید. طول کشتی مورد کاوش توسّط دو تیم مختلف در دو زمان اندازه‌گیری شد. رقم به دست آمده دقیقاً ۴۶/۱۵۸ متر را نشان می‌داد. این محاسبات، محققان را در ادامه کاوشها مصمم‌تر کرد…

کتیبه‌ای که ادّعای دانشمندان را اثبات کرد:

روایت است‌که نوح قبل از به زمین نشستن‌کشتی و فروکش‌کردن آب، پرنده‌ای را ( در ابتدا کلاغ و بعد کبوتر ) به بیرون فرستاد تا مطمئن شود خشکی نزدیک است یا نه. بار اوّل پرنده با خستگی به کشتی بازگشت و این بدان معنی بود که خشکی در آن نزدیکیها وجود ندارد. بار دوّم پرنده به کشتی بازنگشت و این آزمایش نشان داد که عمل لنگر انداختن نزدیک است.

درست در دو کیلومتری شرق محلی‌که کشتی هم اکنون قرار دارد، دهکده‌ای وجود داردکه”کارگاکونماز”نامیده شده است. نام این دهکده ترکی را چنین ترجمه کرده‌اند، آن کلاغ نه توقّف می‌کند نه باز می‌گردد.”چالز برلیتر”در کتاب”کشتی گمشده نوح”نام این محل را جایی که کلاغ نمی‌نشیند ترجمه کرده است.

محل کنونی کشتی در دل کوههای آرارات از گذشته‌های دور، به منطقه هشت معروف شده و درّه پایین منطقه، محله هشت نام گرفته است. چرا؟ در کتاب”کشتی گمشده نوح”آمده نام این منطقه به”تمانین”( Temanin ) معروف است که به معنی “هشت”است.

در نزدیکی محل فرود کشتی در بالای تپّه لوحی‌کشف شد که ادّعاهای باستان شناسان را به طرز زیبایی اثبات کرد. کتیبه‌ای که حداقل ۴۰۰۰ سال قدمت دارد. بر روی این تابلوی سنگ آهکی، در سمت چپ، تصویر رشته کوههایی دیده می‌شود که در کنار یک تپّه و سپس یک کوه آتشفشان قرار دارد. در سمت راست، یک تصویر قایقی شکل با هشت نفر انسان کنده کاری شده است … در بالای کتیبه، دو پرنده در حال پروازند. کشف این کتیبه همگان را به شگفتی واداشت. در واقعیّت موجود، کوه آرارات در سمت چپ، تپّه‌ای در کنار آن و قلّه یک کوه آتشفشان در کنار تپّه وجود دارد.

در پایان به برخی نکات در تأیید تحقیقات اشاره می‌کنیم:

۱- «کتاب مقدّس» می‌گویدکه کشتی نوح در ناحیه کوههای آرارات فرود آمده است.

 

۲- آشور نصریان دوّم، پادشاه آشور ( ۸۵۹ – ۸۸۳ قبل از میلاد ) مدّعی بود که کشتی نوح در محلی به نام نیسیر پهلو گرفته است. در فاصله کمتر از ۵۰۰ یاردی محل کشتی، دهکده‌ای وجود دارد که اوزون گیلی نام دارد و پایین‌تر از آن بر روی نقشه‌های بسیار قدیمی، محلی به نام نیسیر یا نسیر مشاهده می‌شود.

 

۳- اسامی برخی اماکن در اطراف کوه آرارت نیز می‌تواند با ماجرای طوفان و کشتی نوح مرتبط باشد، خود کوه آرارات در میان ارمنیها به کوه”ماسیس”معروف است ‌که به معنی مادر جهان است،”نخجوان”به معنی محل فرود است،”اچمیادزین”به معنی فرودگاه یا کسانی که فرود آمدند است،”آرگوری”( Arghuri ) نشان دهنده پرورش درخت مو است ‌که می‌تواند یادآور کاشت درخت مو توسط نوح پس از پایان طوفان، آن طور که کتاب مقدّس به آن اشاره کرده باشد، دهکده‌ای نزدیک به محل کشتی وجود دارد به نام”محشر”که می‌تواند یادآور مجازات جهانی مردم دنیا باشد. ( به نقل از”کشتی گمشده نوح”صفحه ۱۷۱ )

هم اینک دولت ترکیه با اعزام گروههای باستان شناس، کشتی را مورد حفاظت قرار داده و برخی از یافته‌های باستان شناسان برای حفاظت و مراقبت بیشتر، مورد توجّه ویژه قرار گرفته‌اند. کشف چهار ستون فلزی فسیل شده که هر کدام ۱۲۰ سانتیمتر طول دارند و از بخشهای مهم در ساخت کشتی بوده‌اند، از جمله این اشیاء است که هم اکنون در تملّک وزارت معادن و فلزات ترکیه قرار دارد.

در دل کوههای آرارات در نزدیکی مرزهای ایران و ترکیه، جسم عظیم فسیل شده‌ای قرنهاست که آرمیده و طوفان مهیب را پشت سر گذاشته است. کشتی بزرگ و مجهزی که یکی از انبیای خدا را در رسالتش یاری داده است. این فسیل غول پیکر، راز و رمزهای بسیاری در دل خود نهفته دارد. ماجرای آن قرنهاست‌که مورد توجّه بوده و دهها سال‌کانون کاوشها و کنجکاویها خواهد بود. تحقیقات هم چنان ادامه دارد.

نوشته :جاناتان گری

 

تصاویر مدلهای ساخته شده از کشتی نوح:

 

تصویر کتاب کشف کشتی نوح کلیسای اسپارتا
دانلود کتاب کشف کشتی نوح