کتاب تعمید چرا و چگونه ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب تعمید چرا و چگونه ارائه شده توسط کلیسای اسپارتا

کتاب تعمید چرا و چگونه

 

آیه‌هایی از کتاب مقدّس

زیرا ایّامی می‌آید که تعلیم صحیح را متحمّل نخواهند شد، بلکه بر حسب شهوات خود خارش گوشها داشته، معلّمان را بر خود فراهم خواهند آورد و گوشهای خود را از راستی برگردانیده، به سوی افسانه‌ها خواهند گرایید.» ( دوّم تیموتاؤس ۴ : ۳ – ۴ )

مقدّمه:

هدف از نگارش این متن بررسی مقوله”تعمید به نام عیسی مسیح”از دیدگاه کتاب مقدّس است. تعمید به نام عیسی مسیح پیش از آن که تقلید از سنّت و روش رسولان باشد، اطاعت از خواست مسیح است. تعمید نمود عینی توبه است. به خاطر داشته باشیم که توبه در زبان کتاب مقدّس به معنای ایجاد دگرگونی در زندگی، پس از کاوش و ارزیابی خود و گام برداشتن در طریق عیسی مسیح می‌باشد. به معنای دیگر توبه به معنای تغییر در نگرش و شیوه زندگی است.

رسولان چگونه تعمید می‌دادند:

ما می‌دانیم که نو ایمانان می‌بایست در آب تعمید می‌یافتند. امّا این پرسش مطرح می‌شود که تعمید به چه صورت انجام می‌شد؟ با آب پاش یا فرو رفتن در آب؟

به نمونه‌ای که خداوند از خود برای ما گذاشته است توجّه کنیم و به پیروی از او بپردازیم. او با تعمید خود در رود اردن، در واقع الگویی برای ما باقی گذاشته است. در مرقس ۱ : ۱۰ آمده است. «و چون از آب برآمد …» و در متی ۳ : ۱۶ نیز چنین می‌خوانیم. «امّا چون عیسی تعمید یافت، فوراً از آب برآمد …»

در کتاب مقدّس چنین آمده است که مسیح در رود اردن تعمید یافت و از آب خارج شد. ( از آب برآمد ) در انجیل یوحنّا ۳ : ۲۳ آمده است: «و یحیی نیز در عینون، نزدیک سالیم تعمید می‌داد زیرا که در آنجا آب بسیار بود.» یوحنّا متذکر می‌شود که یحیی تعمید دهنده در اردن تعمید می‌داد چون در آنجا آب زیادی بود. از سخنان خواجه سرای حبشی چنین بر می‌آید که تعمید، تنها با فرو رفتن در آب صورت می‌گرفت. شاگردان یحیی تعمید دهنده نیز به این شکل تعمید می‌دادند. خواجه سرای حبشی که لمس خدا را به واسطه تعلیم فیلیپس دریافت کرده بود، خواستار تعمید فوری شد.

«و چون در عرض راه به آبی رسیدند٬ خواجه گفت: اینک آب است! از تعمید یافتنم چه چیز مانع می‌باشد؟ فیلیپس گفت: هرگاه به تمام دل ایمان آوردی، جایز است. او در جواب گفت: ایمان آوردم که عیسی مسیح پسر خداست. پس حکم کرد تا ارّابه را نگاه دارند و فیلیپس با خواجه سرا هر دو به آب فرود شدند. پس او را تعمید داد. و چون از آب بالا آمدند٬ روح خدا فیلیپس را برداشته٬ خواجه سرا دیگر او را نیافت زیرا که راه خود را به خوشی پیش گرفت.» ( اعمال رسولان ۸ : ۳۶ – ۳۹ )

توجّه داشته باشید که هر دو نفر وارد آب شدند و هر دو از آب خارج شدند. در صورتی که به کلمه یونانی Baptiso دقّت کنیم، درخواهیم یافت که معنی آن فرو بردن است. در دایرﺓ المعارف کاتولیک THEO، چاپ ۱۹۸۹، صفحه ۹۴۷ تصریح شده است که در کلیسای نخستین، تعمید با فرو بردن نوایمانان در آب انجام می‌گرفت. تاریخ نیز این موضوع را اثبات می‌کند. هنوز می‌توان در بسیاری از کشورها استخرهای قدیمی تعمید را دید. وجود ایـن استخرهای بزرگ نشان می‌دهد که تعمید٬ با فرو بردن ایمانداران در آب صورت می‌گرفت.

کارشناسی در این باره می‌نویسد”مطالعات باستان شناسی ثابت می‌کند که تعمید در آب، تا قرن دهم و حتّی چهاردهم مرسوم بوده است.”در صورت لزوم می‌توان به کتابی که F.M.BLUMELK تحت عنوان”باستان شناسی و تعمید”در سال ۱۹۸۲ منتشر کرده است رجوع کرد. در این کتاب نگارنده با استناد به عکسهای فراوان جمع آوری شده تحولاتی را که در روش تعمید به وجود آمده است بیان می‌کند.

نویسندگان عهد جدید که به زبان کوینه ( KOIN ) می‌نوشتند٬ از کلمهBABTIZ که به معنی فرو بردن است استفاده کرده‌اند نه CANTIZ که معنی آن آب پاشی است. تعمید آب پاش در ادوار بعدی رواج یافت و بدین ترتیب بود که روش ابداعی انسان جایگزین فرمان الهی شد. «پس کلام خدا را به تقلیدی که خود جاری ساخته‌اید٬ باطل می‌سازید و کارهایی مثل این بسیار به جا می‌آورید.» ( مرقس ۷ : ۱۳ )

تعمید به نام عیسی مسیح:

امروزه بسیاری از کلیساها تنها با تأکید بر دستور مسیح که در متی ۲۸ : ۱۹ می‌گوید: «پس رفته همه امّتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسم اب و ابن و روح‌القدّس تعمید دهید.» هم چنان به نام پدر٬ پسر و روح‌القدّس تعمید می‌دهند پیداست که درک ناصحیح از مقوله الوهیّت و اصطلاحات کتاب مقدّسی که در این باره به کار برده می‌شود٬ باعث ایجاد حسّاسیّت در مورد تعمید به نام عیسی مسیح شده است.

در دوّم تیموتاؤس ۳ : ۱۶ – ۱۷ چنین آمده است: «تمامی کتب از الهام خداست و به جهت تعلیم و تنبیه و اصلاح و تربیت در عدالت مفید است٬ تا مرد خدا کامل و به جهت هر عمل نیکو آراسته بشود.» شایسته است به این موضوع توجّه شود که شاگردان در پنطیکاست پس از خروج از بالا خانه دستور دادند تا ایمانداران به نام عیسی مسیح تعمید یابند و این در حالی بود که چند روز قبل از آن خداوند چنین امر کرده بود که به نام پدر، پسر، و روح‌القدّس تعمید دهند.

در اعمال رسولان ۲ : ۳۸ پطرس به شنوندگان می‌گوید: «توبه کنید و هر یک از شما به اسم عیسی مسیح به جهت آمرزش گناهان تعمید گیرید و عطای روح‌القدّس را خواهید یافت.»

زمانی‌که به برخی از صحنه‌های تعمید و نیز اشاراتی‌که در مورد آن در اعمال رسولان آمده است نگاه کنیم هیچ زمانی و به هیچ وجه نمی‌بینیم که کسی به شکلی غیر از آن چه گفته شده است تعمید گرفته باشد.

رسولان هیچگاه به نام پدر، پسر، و روح‌القدّس تعمید ندادند.

این فرمول تعمید از قرن دوّم یا سوّم مطرح شد و در شورای نیقیّه بود که روش فوق الذکر رسمیّت یافت. بخوانید و بیندیشید.

 «چون این را شنیدند به نام خداوند عیسی تعمید گرفتند.» ( اعمال رسولان ۱۹ : ۵ )
 «زیرا که هنوز بر هیچ کس از ایشان نازل نشده بود که به نام خداوند عیسی تعمید یافته بودند بس .» ( اعمال رسولان ۸ : ۱۶ )
 «زیرا همه شما که در مسیح تعمید یافته‌اید مسیح را در بر گرفتید.» ( غلاّطیان ۳ : ۲۷ )
 «یا نمی‌دانید که جمیع ما که در مسیح عیسی تعمید یافیم، در موت او تعمید یافتیم؟ پس چون که در موت او تعمید یافتیم، با او دفن شدیم تا آن که به همین قسمی که مسیح به جلال پدر از مردگان برخاست، ما نیز در تازگی حیات رفتار نماییم.» ( رومیان ۶ : ۳ – ۴ )
 «پس فرمود تا ایشان را به نام عیسی مسیح تعمید دهند. آنگاه از او خواهش نمودند که روزی چند توقف نماید.» ( اعمال رسولان ۱۰ : ۴۸)

البته باید این مسئله را متذکر شد که شاگردان در پنطیکاست روح‌القدّس را یافتند و بر طبق کلام، قرار بود که روح‌القدّس سخنان عیسی را برای شاگردانش یادآوری و مکشوف نماید. «لیکن تسلّی دهنده یعنی روح‌القدّس که پدر او را به اسم من فرستد، او همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و آن چه به شما گفتم به یاد شما خواهد آورد.» ( یوحنّا ۱۴ : ۲۶ )

حال پرسشی از شما دارم. آیا رسولان با اجرای تعمید به نام عیسی مسیح از دستور مسیح که در متی ۲۸ : ۱۹ آمده است، نااطاعتی کردند یا این که با این عمل فرمان او را اجرا کردند؟

پاسخ معقول به این سؤال این است که به واسطه افاضه شدن روح‌القدّس بر رسولان برای آنها مکشوف گشت که نام عیسی فوق از جمیع نامها است. «از این جهت خدا نیز او را به غایت سرافراز نمود و نامی را که فوق از جمیع نامها است، بدو بخشید.» ( فیلیپیان ۲ : ۹ )

هم چنین در کولسیان ۳ : ۱۷ آمده است: «و آن چه کنید در قول و فعل، همه را به نام عیسی خداوند بکنید و خدای پدر را به وسیله او شکر کنید.»

اینک چند لحظه به دقّت تمام به متی ۲۸ : ۱۹ توجّه کنیم: «پس رفته، همه امّتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسم اب و ابن و روح‌القدّس تعمید دهید.»

دقّت داشته باشید که تنها از یک اسم سخن به میان آمده است. در حالی که منطقی می‌نمود که از کلمه”اسمها”استفاده شود. جالب آن است که به دنبال کلمه”اسم”سه عنوان می‌آید که هر سه نشان دهنده تجلّیات خدا می‌باشند. به بیان دقیق‌تر پدر، پسر و روح‌القدّس سه نام نیستند بلکه عناوینی برای خدا هستند که به تجلّیات گوناگون خدا اشاره دارند. «و در هیچ کس غیر از او نجات نیست زیرا که اسمی دیگر زیر آسمان به مردم عطا نشده که بدان باید ما نجات یابیم.» ( اعمال رسولان ۴ : ۱۴ )

نامی متفاوت:

در کتاب مقدّس نام هر فرد، دارای معنا و مفهوم خاصی می‌باشد، زیرا نام هر کس بیانگر ذات و جوهره وی می‌باشد و به همین دلیل بود که بنا به دستور خدا نام ابرام ( پدر متّعال ) به ابراهیم ( پدر ملل بسیار ) تبدیل شد. در اسم عیسی که در زبان عبری یشوعا می‌باشد، عمل نجات بخش خدا به جهت فدیه نمودن بشر خاطی مورد تأکید قرار گرفته است. یشوعا به معنای “خدا نجات می‌دهد”می‌باشد.

اشعیا در سال ۷۵۸ قبل از میلاد چنین نبوّت کرده است: «بنابراین خود خداوند به شما آیتی خواهد داد: اینک باکره حامله شده، پسری خواهد زایید و نام او را عمانوئیل خواهد خواند.» ( اشعیا ۷ : ۱۴ ) و این نبوّت به هنگام تولّد مسیح محقق شد. چنان که در متی ۱ : ۲۳ آمده است: «که اینک باکره آبستن شده پسری خواهد زایید و نام او را عمانوئیل خواهند خواند که تفسیرش این است: خدا با ما.»

یشوعا در برگیرنده اسم یهوه است. به بیان دیگر اسم عیسی در بردارنده پری الوهیّت یعنی پدر، پسر، و روح القدّس می‌باشد. او نجات دهنده و رهاننده بشریّت است.

یادداشتی چند در باب تعمید به نام عیسی مسیح:

در دانشنامه جـدیـد کاتولیک THEO چـاپ ۱۹۸۹ صفحه ۹۴۷، درباره تعمید به نام عیسی مسیح چنین آمده است”تعمید مسیحی از این قرار است: پس از پنطیکاست رسولان به نام عیسی مسیح تعمید دادند. به بیانی دیگر آنها در عیسی که خود را در راه نجات بشر تقدیم کرد تعمید دادند.”( اعمال رسولان ۲ : ۳۸ )

تعمید به نام عیسی مسیح به مفهوم عبور کردن از مراحلی است که عیسی از آنها عبور کرده است. او از ما دعوت کرده است تا در پی او حرکت کنیم.

ژان کالوین اصلاحگر شهیر کلیسا در جلد چهارم کتاب”نماد مسیحی”صفحه ۲۹۱ نوشته است”جای بسی شگفتی نیست که رسولان به نام وی ( عیسی مسیح ) تعمید می‌دادند ( اعمال رسولان ۸ : ۱۶ و ۱۹ : ۵ ) در حالی که دستور داشتند به نام پدر و پسر و روح‌القدّس تعمید بدهند، زیرا هر چه در تعمید از جانب خدا عطا می‌شود، در مسیح جمع می‌گردد.”

آلفرد کوان الهیدان برجسته فرانسوی زبان در کتابی تحت عنوان”تعمید”نوشته است می‌توان عبارت”تعمید در مسیح”را به عنوان معادل آن چه در کتاب اعمال آمده است دانست، یعنی معادل”تعمید در نام عیسی مسیح”یا”در نام خداوند عیسی”( اعمال ۲ : ۳۸ ، ۸ : ۱۶ ، ۱۰ : ۴۸ ، ۱۹ : ۵ )

معنی این اصطلاحات این است که شخص به مسیح تقدیم شده است Heithmuller یا”در خدمت و راه مسیح”قرار گرفته است. (STRACK BILLERBECK) نو ایمان اسم مسیح را می‌خواند و اعتراف می‌کند و تعمید دهنده نیز، در زمان تعمید، اسم عیسی مسیح را بر تعمید گیرنده جاری می‌کند .بدین ترتیب نوایمان به مسیح تقدیم شده، با وی متّحد می‌گردد. او از این پس مدافع روش مسیح است و سپاهی خداوند می‌باشد. ( یعقوب ۲ : ۷ )

تعمید چرا؟

مسیح از شاگردان خواست تا تعمید بگیرند و با این عمل نشان دهند که به طور کامل به او تقدیم شده‌اند. مسیح فرمان داد تا مژده ملکوت او به ملل مختلف اعلام شود تا شاگردان او از هر ملّتی فرا خوانده شوند. ( متی ۲۴ : ۱۴ ) این بدین مفهوم بود که عمل نجات خدا، دیگر تنها منحصر به امّت یهود نبود. یهودیان از بدو تولّد به خدا تقدیم می‌شدند. کرنیلیوس و اهل خانه‌اش نخستین غیر یهودیانی بودند که حقیقت مسیح را پذیرفته و تعمید گرفتند. کسانی که تعمید می‌گرفتند نشان می‌دادند که نسبت به زندگی گذشته خود مرده‌اند.

خروج از آب نماد آغاز یک زندگی جدید است. زندگی‌ای که در آن خدا جای اوّل را دارد «یا نمی‌دانید که جمیع ما که در مسیح عیسی تعمید یافتیم، در موت او تعمید یافتیم؟ پس چون که در موت او تعمید یافتیم، با او دفن شدیم تا آن که به همین قسمی که مسیح به جلال پدر از مردگان برخاست ما نیز در تازگی حیات رفتار نماییم.» ( رومیان ۶ : ۳ – ۴ )

در کولسیان ۲ : ۱۲ نیز آمده است: «و با وی در تعمید مدفون گشتید که در آن هم بر خیزانیده شدید به ایمان بر عمل خدا که او را از مردگان برخیزانید.» پطرس توبه، دگرگونی، تغییر نگرش و جدایی از گناه را بر تعمید مقدّم دانسته است. ( اعمال ۲ : ۳۸ )

توبه مستلزم داشتن ایمان است و ایمان یعنی اعتقاد قلبی به کلام خدا. در انجیل مرقس باب ۱۶ آیه ۱۶ چنین آمده است: «هر که ایمان آورده تعمید یابد نجات یابد و امّا هر که ایمان نیاورد بر او حکم خواهد شد.» نجات تنها به واسطه ریخته شدن خون مسیح میسر شده است و ما این اسم را با ایمان و به تمامی دل می‌خوانیم و به حسب شریعت، تقریباً همه چیز به خون طاهر می‌شود و بدون ریختن خون، آمرزش نیست. ( عبرانیان ۹ : ۲۲ )

«لیکن اگر در نور سلوک می‌نماییم، چنان که او در نور است، با یک دیکر شراکت داریم و خون پسر او عیسی مسیح ما را از هرگناه پاک می‌سازد.» ( اوّل یوحنّا ۱ : ۷ )

آمین.

دانلود کتاب تعمید چرا و چگونه